بزرگ شدم و فهمیدم هیچی اندازه مراقبت از خودم، نباید برام اولویت باشه. فهمیدم نباید آدمایی رو توی زندگیم نگه دارم که دوستشون دارم، باید آدم‌هایی رو نگه دارم که خوبمو می‌خوان. فهمیدم هر چی بتونی با آدم‌ها راحت‌تر ارتباط بگیری، کارهات سریع‌تر و بی‌دردسرتر پیش می‌رن. فهمیدم آدم‌هایی که بهت احساس ناکافی بودن می‌دن، خودشون توی هزاران زمینه ناکافی‌ان یا حداقل احساس ناکافی بودن می‌کنن. فهمیدم بی‌نقص قدم برداشتن مهم نیست اما قدم برداشتن، خیلی مهمه و در نهایت فهمیدم که هر چی قضاوتِ بقیه برات بی‌اهمیت‌تر باشه، حالت بهتره.