Երբ տեսնում ես, թե ինչպես են «Լա Մասիայից» եկած այս ֆուտբոլիստները 18 տարեկանում այդքան հեշտությամբ հարմարվում «Բարսելոնայի» նման թիմին, խաղում 100 հազար հանդիսականի առջև և այդքան անկաշկանդ ֆուտբոլ ցուցադրում, հասկանում ես, որ կուլիսների հետևում հսկայական աշխատանք է կատարվում։ Ես կցանկանայի այցելել նրանց ակադեմիա։

Այնտեղ հստակ համակարգ կա, որը կատարելապես համապատասխանում է առաջին թիմի խաղաոճին։

Այս տարի դիտում էի «Բարսելոնայի» հանդիպումներից մեկը և լսեցի մի անուն, որի մասին նախկինում չէի լսել։ Դա երիտասարդ ձախ պաշտպան Խավի Էսպարտն էր։

Այս տղան նախորդ մրցաշրջանում մասնակցել էր ընդամենը 4 հանդիպման՝ յուրաքանչյուրում խաղալով մոտ 10 րոպե կամ այդքան մի բան։ Այս մրցաշրջանում ցանկանում էին նրան վարձավճարով այլ ակումբ ուղարկել, բայց ահա նա այդքան հեշտությամբ և վստահությամբ խաղում է մեկնարկային կազմում։

Էնթոնի Գորդոնը խաղում էր եզրում, իսկ Էսպարտը տեղաշարժվում էր դեպի կենտրոն։ Նա գոլային փոխանցում կատարեց և ցուցադրեց ավելի ուժեղ բնավորություն։