این دهان بستی، دهانی باز شد
تا خورندۀ لقمه‌های راز شد
لب فروبند از طعام و از شراب
سویِ خوانِ آسمانی کن شتاب
گر تو این انبان ز نان خالی کنی
پُر زِ گوهرهای اِجلالی کنی
طفلِ جان از شیرِ شیطان، باز کن
بعد از آنَش با مَلَک انباز کن
چند خوردی چرب و شیرین از طعام؟
امتحان کن چند روزی در صیام
چند شب‌ها خواب را گشتی اسیر؟
یک شبی بیدار شو دولت بگیر...

https://t.me/bitaraflib