یکم اردیبهشت‌ماه سالروز درگذشت پژمان بختیاری
مهر ایران‌زمین*
اگر ایران به‌جز ویـران‌سـرا نیست
من این ویران‌سـرا را دوست دارم
اگر تـاریخ مـا افسـانه‌رنگ است
من ایـن افسانه‌ها را دوست دارم
نوای نـای مـا گـر جانگـداز است
من این نای و نـوا را دوست دارم
اگر آب و هـوایش دلنشیـن نیست
من این آب و هـوا را دوست دارم
به شوق خـار صحراهـای خشکش
من این فرسوده پـا را دوست دارم
من این دلکش زمین را خواهم از جان
من این روشن سما را دوست دارم
اگـر بـر مـن ز ایـرانی رود زور
من این زورآزمـا را دوست دارم
اگـر آلـوده دامـانیـد، اگـر پاک
من، ای مردم، شما را دوست دارم
پژمان بختیاری
*. این قطعه شعر در اواخر ۱۳۲۰ که همه چیز ما مرهون و معروض بی‌احترامی بیگانگان متجاوز و بیگانه‌پرستان داخلی شده بود، گفته و منتشر شد.
حسین پژمان بختیاری فرزند علی‌مرادخان میرپنج بختیاری و ژالۀ قائم‌مقامی، از خاندان میرزا ابوالقاسم فراهانی، بود. او در سال ۱۲۷۸ در تهران به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات در مدرسۀ فرانسوی سن‌لویی، به خدمت وزارت پست و تلگراف درآمد. مدتی نیز رئیس مدرسۀ عالی پست و تلگراف بود.
او در ۱۳ آذر ۱۳۵۳ در تهران درگذشت.
از پژمان بختیاری چندین دفتر شعر به چاپ رسیده است که از آن جمله می‌توان به سیه‌روز، خاشاک و کویر اندیشه اشاره کرد.
کلیات اشعار او نیز با مقدمۀ دکتر باستانی پاریزی به چاپ رسیده است.
از برجسته‌ترین کارهای ادبی وی، در کنار شاعری، تصحیح دیوان حافظ است.
@AfsharFoundation
Post #425
284
Forwarded from بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار
