با سلام خدمت دوستان گرامی
در جلسۀ پیشِ رو (سهشنبه، ۸ تیرماه) به شرح این غزل مولانا خواهیم پرداخت.
Post #361
390
مؤسسۀ فرهنگی بیطرف، شاهرود ای طایران قدس را عشقت فزوده بالها در حلقۀ سودای تو روحانیان را حالها در لاأُحِبُّ الآفِلین پاکی ز صورتها، یقین در دیدههای غیببین هر دم ز تو تمثالها افلاک از تو سرنگون، خاک از تو چون دریای خون ماهت نخوانم ای فزون از ماهها و سالها کوه از غمت بشکافته…