۸ مهرماه روز بزرگداشت مولانا جلال‌الدین بلخی عارف و شاعر نامور قرن هفتم هجری است. با گرامی‌داشت این روز بخشی از ترجمهٔ دیباچهٔ مثنوی را به قلم عبداللطیف گجراتی، مؤلف «لطایف‌ المعنوی من حقایق المثنوی» می‌خوانیم:
به‌درستی که مثنوی شفاء سینه‌هاست و دورکنندهٔ اندوه است و بیان‌کنندهٔ معانی قرآن است و فراخی رزق‌هاست، جسمانی و روحانی، و پاکیزه ساختن خصلت‌هاست. به دست‌های نویسندگان کرام یعنی بزرگان نزدیک خدای تعالی که از لوح محفوظ انتساخ کردند، نیکوکاران منع کنند کاتبان آن را که نستایند او را مگر پاکان. فروفرستاده شده است از نزد آفریدگار عالمیان. نمی‌آید او را باطل از پیش او و نه از پس او، و خدای تعالی نگاه می‌دارد او را و محافظت می‌کند، پس حق سبحانه و تعالی نیکو نگهبان است و او مهربان‌ترین مهربانان است....

[لطایف المعنوی من حقایق المثنوی، عبداللطیف بن عبدالله گجراتی، تصحیح و تحقیق بهزاد برهان، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار، چاپ اول، ۱۳۹۶، ص۵۶].

بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار؛ تعمیم زبان فارسی و تحکیم وحدت ملی
@AfsharFoundation