بر ریشه ام تیشه مزن! حیف است افتادن من
در خشکساران شما سبزم بلوطم کهنم
ای جملگی دشمن من! جز حق چه گفتم به سخن؟
پاداش دشنام شما آهی به نفرین نزنم
هفتاد سال این گله جا ماندم که از کف نرود
یک متر و هفتاد صدم: گورم به خاک وطنم
پنج سالِ پیش، بامداد ۲۸مرداد، شاهدخت غزل ایران، بانو سیمین بهبهانی در «یک‌متر و هفتاد صدم» از خاکِ ایران آرام گرفت...
روحش شاد و یادش جاویدان 🥀
Post #170
436