🔹فراخوان نخستین مسابقه ملی طراحی پایدار، نگاهی به آینده، گفت‌وگو با گذشته

.
این رویداد با فاصله‌گیری آگاهانه از رویکردهای وارداتی، تجملی و صرفاً فناوری‌محور، در پی تدوین فرآیندی بومی برای طراحی است؛ فرآیندی که بر پایه اکولوژی سرزمین و پدیدارشناسی بستر در ایران استوار باشد.
در چارچوب مفهومی این رویداد، پایداری نه به معنای کناره‌گیری از امر طراحی و نه به معنای برتری بخشیدن به ادبیات محیط‌زیستی بر ارزش‌های فضایی تعریف می‌شود بلکه معماران و طراحان شهری، در مقام اصلی‌ترین کنش‌گران شکل‌دهنده فضا، موظف‌اند از رهگذر تلفیقی خلاقانه میان دانش محیط‌زیستی و بینش جامعه‌شناختی، کیفیت فضایی، نوآوری و تجربه زیسته را با فرآیندهای اکولوژیک و تعهدات اجتماعی پیوند دهند.
🔺آثار قابل پذیرش:
🔷 مقیاس بزرگ: طراحی شهری، طراحی منظر، بازآفرینی بافت‌های فرسوده و طراحی معماری.
🔹مقیاس کوچک: طراحی داخلی، مبلمان شهری، طراحی محصول و عناصر ساختمانی پایدار.
و در سه گروه :
✔آثار اجراشده در اقلیم ایران، مشروط به ارزیابی عملکرد واقعی.
✔طرح‌های مفهومی: ایده‌ها و طرح‌های اجرانشده با رویکردی رادیکال و خلاقانه.
✔پروژه‌های دانشگاهی: پایان‌نامه‌های مقاطع تکمیلی با تمرکز بر پژوهش عمیق و بومی.

💡کیفیت‌های مدنظر در آثار ارسالی آثار ارسالی باید هم‌زمان و به‌صورت یکپارچه واجد سه محور زیر باشند:
∎ نخست، کیفیت فضایی و پدیدارشناسی بستر:
غنای ادراکی و کیفیت تجربی فضا، خلاقیت فرمی و نوآوری تکتونیکی، میزان توفیق طرح در برقراری گفت‌وگو با گذشته و خوانش خرد بومی، و بهره‌گیری از راهبردهای طراحی غیرفعال و رویکرد بازاستفاده خلاق از بناها و بسترهای موجود.
∎دوم، اکولوژی و تاب‌آوری سرزمینی:
پاسخ‌گویی واقعی طرح به بحران‌های ملموس ایران، از جمله بحران آب، فرونشست زمین و پدیده جزایر حرارتی، انتخاب مصالح بومی یا کربن پنهان پایین، قابلیت دمونتاژ و صیانت از تنوع زیستی بستر.
∎سوم، پویایی فرهنگی و جامعه‌شناسی فضا:
تحقق عینی اصل عدم حذف اجتماعی و دسترسی همگانی، مواجهه هوشمندانه با پیامدهای منفی اعیان‌سازی از جمله طرد ساکنان بومی، توزیع عادلانه فرصت‌های فضایی و تولید سرمایه اجتماعی.
آثاری شایسته بررسی نهایی تلقی می‌شوند که این سه محور را در کالبدی خلاقانه و منسجم تجسم بخشیده باشند.
🗓 آخرین مهلت ارسال آثار:
۳۰ مهرماه۱۴۰۵

-----
https://t.me/bionicarchitecture/1754