پروفسور رضا سیروس صبری در سال ۱۳۵۷ با درجه کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه ملی ایران (شهید بهشتی) با رتبه ی اول فارغ التحصیل و موفق به کسب بورس تحصیلی جهت ادامه ی تحصیل در کشور آمریکا شد. به دلیل علاقه اش به رشته ی طراحی شهری به تحصیل در این رشته در دانشگاه پنسیلوانیا پرداخت و موفق به کسب دومین مدرک کارشناسی ارشد از آن دانشگاه در سال ۱۳۶۰ (۱۹۸۰) شد. پروفسور صبری در مدت تحصیل خود در کشور آمریکا زیر نظر استادان بزرگی چون ادموند بیکن، جان لنگ و ایان مک هارگ تحصیلات خود را به پایان رساند و درجه دکترای معماری با گرایش معماری منظر را از دانشگاه پنسیلوانیا در سال ۱۳۷۴ (۱۹۹۴) اخذ کرد. اندیشه های مک هارگ او را به معماری منظر با رویکرد بوم شناسانه بسیار علاقه مند کرد، به صورتی که این موضوع به یکی از زمینه های تحقیقاتی اصلی در پژوهش ها و سخنرانی های ایشان بدل شد.
دکتر سیروس صبری علی رغم داشتن موقعیت جهت اقامت دائم در کشور آمریکا ، به دلیل علاقه ی فراوان به کشورش، شش ماه از سال به ایران سفر می کرد تا در ترم های فرد در دانشگاه های ایران به تدریس بپردازد.
از جمله کتاب های منتشر شده توسط ایشان ، "هنرمحیطی: تاملی در عناصر معنی دهنده به منظر" ، "تحول در طراحی: فرآیند طراحی با اسطوره، تصور و ذهن طراحانه" و ترجمه سری کتاب ها با عنوان "سرشت نظم" نوشته ی کریستوفر الکساندر است.

پروفسور صبری به ارتباط جدانشدنی فرآیند طراحی و تحقیق بسیار معتقد بود و علاوه بر تدریس در دانشگاه به فعالیت های حرفه ای طراحی در پروژه های معماری منظر و طراحی شهری چه در داخل و چه در خارج از کشور می پرداخت. همچنين جز معدود افرادی بود که در ایران در رشته ی معماری به مرتبه ی استادی (استاد تمام) نائل شده بود.

دکتر سیروس صبری تا واپسین روز زندگی خود مشغول به تدریس و پژوهش بود و در حالی که قرار بود در روز یکشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۲ کارگاهی با عنوان پرتفولیو از طرف انجمن علمی معماری دانشگاه شهید رجایی برگزار کند، در بیمارستان شهدای تهران، در سن ۵۹ سالگی، بر اثر ایست قلبی دارفانی را وداع گفت و در قطعه نام آوران بهشت زهرا به خاک سپرده شده است.
يادش گرامي

@bionicarchitecture