🎤 بازار سرمایه در انتظار ثبات؛ قیمت‌گذاریِ قابل‌پیش‌بینی، مهم‌تر از تخفیف‌های کوتاه‌مدت

🔻علی بهشتی‌روی، کارشناس بازار سرمایه در گفت‌وگو با «بیداربورس» در خصوص چشم‌انداز بازار گفت:

🔍 ارزیابی وضعیت بازار و پایان اصلاح
برای تحلیل بازار، نباید صرفاً به نوسانات شاخص کل دل بست. آنچه در این مقطع اهمیت حیاتی دارد، تحلیل هم‌افزایی سه پارامترِ «بنیاد شرکت‌ها»، «جریان نقدینگی» و «ریسک‌های سیستماتیک» است. بازار از یک‌سو با تورم و افزایش نرخ ارز تعدیل می‌شود که این مسئله ارزش دارایی‌ها و درآمدهای اسمی را بالا می‌برد؛ اما از سوی دیگر، نرخ بهره بالا، ناترازی انرژی، قیمت‌گذاری دستوری و ریسک‌های سیاسی همچون ترمزی مانع از رشد پایدار بازار شده‌اند.

در مورد پایانِ دوره اصلاح، ترجیح می‌دهم با احتیاط سخن بگویم. بازگشت به روند صعودی پایدار، نیازمندِ همگراییِ چند سیگنال مثبت است: افزایش محسوس ارزش معاملات، ورود مستمر و پرقدرتِ پول حقیقی، و مشارکتِ فراگیر صنایع در روند صعودی. شاید بخشی از افت قیمت‌ها متوقف شده باشد، اما این به معنای پایان اصلاح زمانی یا تثبیت روند صعودی قدرتمند نیست. بازار برای متعادل شدن، نیازمندِ چرخش پول و پذیرش قیمت‌های جدید توسط سهامداران است.

در خصوص افق رشد بازار نیز معتقدم به جای هدف‌گذاری قیمتی، باید بر «ارزندگی» تمرکز کرد. رشد منطقی زمانی محقق می‌شود که قیمت سهام با بهبودِ جریان سودآوریِ عملیاتی همسو باشد؛ اگر قیمت‌ها پیشرانِ سودآوری حرکت کنند، ریسکِ اصلاح مجدد اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.

💸 واکاویِ اثرِ افزایش نرخ دلار بر صنایع
نرخ تسعیر ارز، متغیر کلیدی به‌ویژه برای شرکت‌های صادرات‌محور است. رشد این نرخ می‌تواند درآمد ریالی شرکت‌های پتروشیمی، فلزی، معدنی و پالایشی را تقویت کند. با این حال، نباید تصور کرد که این رشد به یک اندازه بر همه نمادها اثر می‌گذارد. بررسیِ دقیقِ سهم صادرات، نرخ تسعیر ارزی، هزینه‌های ارزی، و مهم‌تر از همه، میزان مواجهه شرکت با محدودیت‌های انرژی یا افت نرخ‌های جهانی ضروری است. بالعکس، شرکت‌های واردات‌محور نیز با چالش افزایش هزینه تأمین مواد اولیه مواجه خواهند بود. بنابراین، باید اثر خالصِ نوسانات ارزی بر حاشیه سود هر شرکت به‌طور مجزا تحلیل شود.

همچنین، باید محدودیت‌های ناشی از تحریم‌ها و ریسک‌های ژئوپلیتیک را نیز در مدل‌های صادراتی لحاظ کرد؛ چرا که تغییر مسیرهای صادراتی زمینی می‌تواند بر سودآوری واقعی بسیاری از شرکت‌ها تأثیر بگذارد.

🛡 مدیریت ریسک در دوران تنش‌های ژئوپلیتیک
در شرایط پرریسک، اولویت اول باید «انعطاف‌پذیری پرتفوی» باشد. اتخاذ تصمیمات تک‌بعدی بر اساس احتمالاتِ سیاسی، خطاست؛ چرا که هم پیش‌بینیِ حوادث دشوار است و هم واکنش بازار ممکن است با سناریوهای ذهنی ما تفاوت داشته باشد.

استراتژی بهینه، تنوع‌بخشیِ اصولی میانِ صندوق‌های درآمد ثابت، صندوق‌های کالایی (طلا) و سهام بنیادی است. طلا می‌تواند نقشِ «پوشش ریسک» (Hedging) در برابر تورم را ایفا کند و صندوق‌های درآمد ثابت نیز سنگرِ کم‌ریسکِ سبد سرمایه‌گذار باشند. در بخش سهام نیز، اولویت باید با شرکت‌هایی باشد که ترازنامه‌ای سالم، جریان نقدی عملیاتیِ قوی و بدهی کنترل‌شده دارند.

⛽️ اثرِ مصوبه خوراک پالایشی‌ها
فرمول جدید محاسبه نرخ خوراک و فرآورده‌ها، در درجه اول باعث کاهش ابهام در این صنعت می‌شود. آنچه بیش از اصلِ تخفیف برای بازار اهمیت دارد، «پایداری و پیش‌بینی‌پذیری» این فرمول‌هاست. اگر این مصوبه به‌درستی اجرا شود، نه‌تنها سودآوریِ شرکت‌هایی مانند #شپنا، #شتران و #شبندر تقویت می‌شود، بلکه نسبت‌های ارزش‌گذاری (Valuation) این صنعت نیز جذاب‌تر خواهد شد. در واقع، ثبات در قواعد بازی، ارزشمندتر از هر تخفیفِ مقطعی است.

📌 جمع‌بندی
استراتژیِ برنده، نه خروجِ هیجانی است و نه ورودِ یک‌باره. داشتنِ یک پرتفوی متنوع، بهترین راهکار برای مواجهه با سناریوهای مختلف است. در نهایت، برنده‌ی بازار کسی است که در کنار کسب بازدهی، با مدیریت ریسک‌های پیش‌بینی‌نشده، از سرمایه خود صیانت کند.

@bidarbourse