🩴 8 кастрычніка 1857 года ў 🐍 Пружанах (сёння Брэсцкая вобласць) нарадзіўся расійскі гісторык і ідэолаг заходнерусізму Платон Жуковіч.

Вучыўся ў Кобрынскім духоўным вучылішчы і Літоўскай семінарыі, якую скончыў у 1877 годзе. Затым паступіў у Санкт-Пецярбургскую духоўную акадэмію, дзе на трэцім курсе пачаў працу над дысертацыяй на тэму «Кардынал Гозій і Польская царква», якую абараніў у 1881 годзе.

Пасля заканчэння акадэміі Жуковіч выкладаў у Полацкім духоўным вучылішчы, дзе таксама працягваў навуковыя даследаванні. У 1882 годзе ён апублікаваў манаграфію «Кардинал Гозий и польская церковь его времени», а ў 1883 абараніў магістарскую дысертацыю.

З 1883 года працаваў даглядчыкам Віленскага духоўнага вучылішча, а ў 1884 годзе стаў выкладчыкам Літоўскай духоўнай семінарыі. Яго навуковыя даследаванні былі прысвечаны каталіцкай духоўнай адукацыі і яе ўплыву на духоўнае жыццё Беларусі і Літвы. Жуковіч лічыў, што адукацыя ў Віленскай акрузе павінна быць адабрана з-пад апекі каталікоў.

З 1891 года працаваў у Санкт-Пецярбургскай духоўнай акадэміі, стаўшы ў 1901 годзе доктарам багаслоўя. Яго дысертацыя «Соймавая барацьба праваслаўнага заходнерускага дваранства з царкоўнай уніяй» была апублікавана ў 1897 годзе. Пасля 30 гадоў працы ў акадэміі перадаў кафедру гісторыі свайму вучню.

Жуковіч быў членам Рускага гістарычнага таварыства і ўдзельнічаў у розных археалагічных і гістарычных камісіях. У 1917 годзе ўдзельнічаў ва Усерасійскім царкоўным саборы. Пасля закрыцця Пецярбургскай духоўнай акадэміі ў 1918 годзе працаваў у Дзяржаўнай публічнай бібліятэцы і быў абраны членам-карэспандэнтам Расійскай акадэміі навук. Ён таксама ўваходзіў у Беларускае вольнаэканамічнае таварыства.

Пісаў свае даследаванні ў «заходнерускім духу», сцвярджаў, што праваслаўнае насельніцтва ВКЛ заўжды імкнулася пад уладу расійскага цара.

Памёр у 1919 годзе, яго бібліятэка была набыта Дзяржаўнай бібліятэкай БССР у 1921 годзе.