Менавіта з 1902 да 1904 Якуб Колас настаўнічаў для сялянскіх дзяцей у вёсцы Люсіна. Тут ён пачаў пісаць аповесць «Адзін з сотні», фрагменты якой у перапрацаваным выглядзе былі выкарыстаныя ў аповесці «У палескай глушы».
У вершах была запісана легенда пра Яшукову гару, пачатая пісьменнікам у Люсіне.
У аповесці «У палескай глушы» вёска выведзена пад назвай Цельшына. На будынку школы маецца мемарыяльная дошка ў гонар беларускага песняра і таго, што ён настаўнічаў у гэтым месцы.
— Напэўна, гэта ты мне памагла, бабка, — сказаў настаўнік, усміхнуўшыся.
— Ой, панічыку, вы ўсё смеяцеся, не даеце веры. Не верыце ніяк мне, старой!
— О, не, бабка: веру, веру! Аб тваім знахарстве ўсюды кажуць: у Хатовічах, у Малкавічах, у Ганцавічах — усюды!
— Г-э-э-э, панічок: з-пад самага Пінска прыходзяць і прыязджаюць да старое Марʼі, — з гордасцю прамовіла бабка.
— І як гэта ты, бабка, шаптаць навучылася?
— Навучылася, панічыку, навучылася!
— А хто цябе навучыў?
— Ой, панічок, вы ўсё хочаце ведаць!