#حزین

دلا در وصف گیسویت ، چه دانم من غزلخوانی ،
که در تفسیر زلفینت ، حکایتهاست طولانی ،

منم زان حسرت رویت ، حزین در کوی افتاده ،
به بوی شبنم زلفت ، هزاران جان قربانی ،

فغان از آتش عشقت ، دل و جان گشت خاکستر ،
به عالم هیچ کس چون من ، نباشد در پریشانی ،

نِیَ ام انکس که دردم را ، به هر صاحب نظر گویم ،
خَسی هستم که سرگردان ، در این دریای طوفانی ،

بیا ای جانِ جانانم ، مگر هجران به سرآید ،
به چشم نرگست خوانم ، هزاران شعر عرفانی ،

اگر این جان مسکین را به جرم عشق سوزانند ،
همی گویم فدایت باد ، فدای ان گرانجانی ،

چه خواهی گفت گر پرسند ز تو روزی نشانم را ،
نهان از دیده ها دارم دوچشمِ زار و بارانی ،

سرِ افتاده ای دارم چه فرمایی قبول افتد ،
بفرما حضرتِ جانم که بر خاکست پیشانی ،

کجا دانم ؟ ز عشق تو خیال هردو عالم را
تو نه اینی تو نه انی تو از مصری وکنعانی ،

به روز حشر #راحم را ، به جان تو ، تو جانانی ،
به جز تو نیست جانانم ، هزاران جانی و جانی ،

#راحم_تبریزی