گاه آدم، خود آدم، عشق است.
بودنش عشق است.
رفتن و نگاه کردنش عشق است.
دست و قلبش عشق است.
در تو می جوشد، بی آنکه ردش را بشناسی.
بی آنکه بدانی از کجا در تو پیدا شده، روییده.
شاید نخواهی هم.
شاید هم بخواهی و ندانی.
نتوانی که بدانی...
📕 جای خالی سلوچ
✍🏻 محمود دولت آبادی
#قطعه‌ای‌ازیک‌کتاب
ꕥ࿐🌹 @BehtareenBash
Post #34440
3.07K
