🖌 بیانیّه جمعی از
مجموعه‌های دانشجویی و حوزوی
خطاب به نمایندگان مجلس شورای اسلامی
📜 بخش هایی از بیانیّه:
مجلسِ «در رأس امور»، مجلسی نیست که در پیچ‌های تاریخی، صحنِ آن برای ۱۲۰ روز خاموش باشد/ آیا وقت آن نرسیده است که غبار انفعال از سیمای مجلس زدوده شود؟/ تعطیلیِ صحن، یعنی محروم کردنِ جامعه از شنیدنِ صدایِ نظارت و شفافیت که یک روز آن هم، یک روز است/ امروز کشور نیاز به مجلسی دارد که نه در پستوهای کمیسیون، بلکه در صحنِ علنی، با صدایِ رسا از حقوق مردم دفاع کند و در برابرِ تهدیداتِ خارجی و معضلاتِ داخلی، ابتکار عمل را در دست بگیرد./ آقایان؛ تاریخ درباره نحوه حضورِ شما در این بزنگاهِ حساسِ تاریخی قضاوت خواهد کرد.
بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
محضر هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی؛
و تمامی نمایندگان گران‌قدر خانه ملت؛
سلام علیکم و رحمة‌الله
ضمن عرض تسلیت ایام حزن و سوگواری سید و سالار شهیدان، حضرت اباعبدالله‌الحسین (علیه‌السلام) و اصحاب باوفای ایشان، و با قلبی آکنده از غم و افتخار، یاد و خاطره شهدای سرافراز «جنگ رمضان» را گرامی می‌داریم.
بر ارواح طیبه آن دلاورمردانی که در راه دفاع از کیان اسلام و ایران جان باختند، درود می‌فرستیم و برای خانواده‌های صبور و مقاوم آنان، صبر جمیل و اجر جزیل از درگاه احدیت مسئلت داریم.
این نامه، نه یک مکاتبه اداری، که ندایی است برخاسته از بطن جامعه و حاصل دغدغه‌ی مجموعه‌های دانشجویی و حوزوی که تاب تماشای کم‌فروغ شدن جایگاه «خانه ملت» را ندارند.
جناب آقای رئیس، نمایندگان محترم؛
مجلس در نظام مقدس جمهوری اسلامی، به تعبیر حکیمانه امام راحل (ره)، «در رأس امور» است. این یک تعارف دیپلماتیک نیست؛ این یک دکترین استراتژیک برای اداره کشور است. مجلس، سنگرِ مستحکمِ دفاع از حقوق مردم و دیده‌بانِ بیدارِ نظام در برابر تهدیدات است. حال که ملت شریف ایران، با تأسی از امام حسین (ع) و با روحیه‌ای جهادی در میدان‌های خطیرِ اخیر، حماسه‌های ماندگار خلق کرده‌اند، آیا شایسته است که مجلس به‌عنوان «عصاره فضائل این ملت»، در سکوت و انفعال به‌سر ببرد؟
توقع مردم انقلابی ایران، تماشای مجلسی است که نه‌تنها در ترازِ روحیه جهادیِ ملت باشد، بلکه با اتخاذ مواضع شجاعانه و راهبردی، نقش‌آفرینی مؤثر در جنگ را پرچمداری کند. مگر می‌شود ملت در متنِ میدانِ نبردِ همه‌جانبه باشند، اما خانه‌ی آن‌ها در «تعطیلیِ طولانی» به‌سر ببرد؟ مجلسِ «در رأس امور»، مجلسی نیست که در پیچ‌های تاریخی، صحنِ آن برای ۱۲۰ روز خاموش باشد. این وقفه، نه با منطقِ انقلابی سازگار است و نه با شأنِ تقنینی و نظارتیِ این نهادِ رفیع.
ما فراموش نکرده‌ایم که مجلسِ انقلابی با «قانون اقدام راهبردی»، چگونه معادلات دشمن را برهم زد. امروز نیز کشور محتاج همان شجاعت و همان بصیرت است.
آیا وقت آن نرسیده است که غبار انفعال از سیمای مجلس زدوده شود؟
این‌که گفته شود کمیسیون‌ها فعالند، توجیهی برای تعطیلیِ «صحنِ علنی» نیست. صحنِ علنی، تریبونِ فریادِ ملت و محلِ تبلورِ اراده‌ی ملی است؛ جایی که نظارت باید با صدای بلند اعمال شود و صدایِ مطالبه‌گری باید به گوشِ مسئولین برسد. تعطیلیِ صحن، یعنی محروم کردنِ جامعه از شنیدنِ صدایِ نظارت و شفافیت که یک روز آن هم، یک روز است و تاخیر انداختن های بلاوجه با بهانه هایی واهی ضررهای بی شماری برای کشور به همراه دارد.
این سکوتِ ممتد، پیام‌های خطرناکی را مخابره می‌کند؛ گویی خانه ملت از متنِ تحولاتِ کشور فاصله گرفته یا به حاشیه رانده شده است. این روند، شأنِ مجلس را در منظر عمومی تضعیف و اعتمادِ عمومی را خدشه‌دار می‌کند. ما به شما هشدار می‌دهیم که استمرار این وضع، با آرمان‌های انقلاب اسلامی و مطالباتِ مردم در تضاد است.
امروز کشور نیاز به مجلسی دارد که نه در پستوهای کمیسیون، بلکه در صحنِ علنی، با صدایِ رسا از حقوق مردم دفاع کند و در برابرِ تهدیداتِ خارجی و معضلاتِ داخلی، ابتکار عمل را در دست بگیرد.
✊مطالبه صریح و انقلابی ما این است:
هرچه سریع‌تر سدِ این وقفه را بشکنید و صحنِ علنی را با اقتدار و جدیت بازگشایی کنید البته با حفظ تدابیر امنیتی و حفاظتی لازم که با ابتکار طبق تجربه معتقدیم قابل تامین است.
آقایان؛ تاریخ درباره نحوه حضورِ شما در این بزنگاهِ حساسِ تاریخی قضاوت خواهد کرد. اگر مجلسِ شورای اسلامی نتواند در چنین شرایطی با صحنِ فعال و پویا، راهبردهای کشور را جهت ببخشد و بر امور نظارت کند، پس کی و کجا باید آن رسالتِ تاریخی خود را انجام دهد؟
بیش از این، مردم را در انتظارِ تحققِ مجلسی که «در رأس امور» باشد، باقی نگذارید. به میدانِ اصلیِ وظایفِ قانونی و انقلابیِ خود بازگردید و اجازه ندهید خانه ملت، بیش از این در سایه قرار گیرد.
والسلام علی من اتبع الهدی
Post #8351
213
- ❤ 7