بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد لله ربّ العالمین، والصلاة والسلام على سیدنا محمد وآله الطاهرین
برادران و خواهران عزیز!
سخن من از قدس و غزه آغاز می‌شود؛ همان جایی که امروز قلب امت اسلامی به خاطر آن می‌تپد. سؤال نخست این است: چرا قدس و مسجدالاقصی مسأله‌ای مرکزی برای امت اسلامی‌اند؟ پاسخ روشن است: چون این سرزمین تنها یک خاک یا یک جغرافیا نیست؛ بلکه بخشی از هویت ایمانی ماست. قرآن کریم از «المسجد الأقصى» یاد کرده، و رسول خدا ﷺ معراج خود را از آنجا آغاز نمود. این مکان، حلقه اتصال امت اسلامی با پیامبران الهی و رسالت توحیدی است. هرگونه تعرض به آن، تعرض به همه امت اسلام است.
امروز که غزه در محاصره و خون است، ما بیش از هر زمان دیگری وظیفه داریم که این پیوند را زنده نگه داریم.
اینجا یاد میلاد پیامبر اعظم ﷺ اهمیت پیدا می‌کند. میلاد او تنها یک جشن تاریخی نیست؛ بلکه فرصتی برای بازسازی وحدت امت اسلامی است. قرآن پیامبر را «رحمة للعالمین» معرفی می‌کند. جشن میلاد پیامبر باید به معنای تجدید عهد با این رحمت و همبستگی باشد. ما امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند این وحدت هستیم تا پشتوانه‌ای برای مقاومت فلسطین و غزه باشد.برادران و خواهران!
سیره پیامبر مملو از درس‌های مقاومت است. به جنگ احد نگاه کنید: رسول خدا زخمی شد، یاران اندکی در کنارش ماندند، اما او ایستاد. در جنگ خندق، همه مدینه در محاصره بود، دشمن از هر سو فشار می‌آورد، اما پیامبر با صبر و تدبیر نقشه دشمن را نقش بر آب کرد. در صلح حدیبیه، او با وجود نارضایتی یاران، تن به معاهده‌ای ظاهراً سخت داد، چون آینده را می‌دید. و در نهایت، پس از همه سختی‌ها، خداوند وعده نصرت را محقق ساخت و مکه بدون جنگ خونین فتح شد. این یعنی مقاومت همراه با ایمان، سرانجام به پیروزی می‌رسد.
امروز همین الگو در چهره کودکان غزه و در اراده رزمندگان فلسطینی دیده می‌شود. همان‌گونه که پیامبر در شعب ابی‌طالب گرسنگی را تحمل کرد اما تسلیم نشد، مردم غزه هم با وجود محاصره، استوار ایستاده‌اند.
مسأله فلسطین تنها یک مسأله سیاسی نیست؛ بلکه ادامه همان نبرد تاریخی حق و باطل است. قرآن به ما یاد داده که در برابر ظالمان بی‌تفاوت نباشیم. همان‌طور که انبیا در برابر طغیانگران ایستادند، ما هم وظیفه داریم در برابر اشغالگری و کشتار صهیونیستی بایستیم.
اما باید توجه کنیم که دشمن تنها با تانک و بمب نمی‌آید. امروز جنگ نرم و فرهنگی نیز جریان دارد. قرآن در مورد بنی‌اسرائیل می‌گوید: «يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ» (نساء، ۴۶). یعنی تحریف و تغییر حقیقت، بخشی از ابزار آنان است. صهیونیسم امروز، ریشه در پروژه‌ای استعماری و سیاسی دارد، نه صرفاً دین یهود. آنان با نقض حقوق فلسطینی‌ها و تجاوز به سرزمین‌های اشغالی، مشروعیت خود را از دست داده‌اند و تمام جهان باید این پروژه نامشروع را بشناسد و محکوم کند.
پس یکی از وظایف مهم ما جوانان و دانشجویان این است که در برابر این جنگ نرم بایستیم. همان‌گونه که در میدان نبرد نیاز به مقاومت است، در عرصه فرهنگ و اندیشه نیز باید ایستادگی کرد. ما باید روایت صحیح از فلسطین را به گوش جهانیان برسانیم، حقیقت جنایات اشغالگران را فریاد کنیم و نگذاریم خون شهدا در غبار تبلیغات دشمن پنهان شود.
اینجا نقش حرکت‌های دانشجویی بسیار اساسی است. دانشجویان همیشه وجدان بیدار ملت‌ها بوده‌اند. امروز نیز باید پرچمدار آگاهی‌بخشی و مقاومت باشند؛ چه در دانشگاه‌ها و رسانه‌ها، چه در فضای مجازی و چه در خیابان‌ها. وظیفه ما تنها همدردی نیست، بلکه باید اندیشه مقاومت را در نسل جوان نهادینه کنیم.
اما در کنار این، باید گله‌ای هم بکنیم: متأسفانه برخی حاکمان کشورهای اسلامی، به‌جای حمایت عملی از قدس و غزه، دست دوستی به سوی صهیونیست‌ها دراز کرده‌اند. در گفتار مسلمانند، اما در عمل در کنار دشمن ایستاده‌اند. این فاصله میان ملت‌ها و حاکمان یکی از رنج‌های امروز امت است.🌐 @Basijfanni
رنجی که امروز امت اسلامی می‌کشد، تنها با همت دانشجویان، نخبگان و مطالبه‌گری فعال و فشار بر حاکمان کشورهای اسلامی قابل التیام است. همان‌گونه که رهبر فرزانه‌مان، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، تأکید کردند، باید شریان‌های حیاتی با رژیم صهیونیستی قطع شود؛ و این امر، در دست حاکمان کشورهای عربی است. اما متأسفانه شاهدیم که بسیاری از این کشورها نه تنها ارتباط خود را با این رژیم نامشروع قطع نکرده‌اند، بلکه آن را روزبه‌روز گسترش می‌دهند.
اینجاست که دانشجو هویت واقعی خود را پیدا می‌کند؛ اینجاست که باید مقابل حاکمان بی‌غیرت بایستد و با صدای آزاد و مستقل خود، مظلومیت فلسطین را فریاد زند و وجدان امت را بیدار کند.