⚫️ چهل روز گذشته است؛
اما زمان، از سنگینی این داغ نکاسته است.

◽️ هجدهم و نوزدهم دی‌ماه تنها دو تاریخ در تقویم نیستند؛ نشانه‌اند. نشانه روزهایی که خونی به ناحق بر زمین ریخت و دل‌های بسیاری سیاه‌پوش شد.
هم‌وطنان‌مان ـ از پیر و جوان، زن و کودک ـ از میان اقشار مختلف و حتی معترضانی که در میانه التهاب ایستاده بودند، جان باختند.

◾️امروز در بیانات رهبری جمله‌ای تکرار شد که از دل این ملت برمی‌خاست:
«ما داغداریم؛ ما عزادار خون‌هایی هستیم که ریخته شد.»

و این داغ، مرزکشی‌های تنگ و محدود را برنمی‌تابد.
مدافعان امنیت و سلامت کشور، رهگذران بی‌گناه، و حتی آنان که از سر بی‌تجربگی یا هیجان، قدم در مسیری خطا نهادند و سپس پشیمان شدند ـ همه در گستره این سوگ جای دارند.
این نگاه، نگاه حذف نیست؛ نگاه ملتی است که فرزندانش را از خود جدا نمی‌داند.

◽️ما معتقدیم اصلاح، از درون می‌گذرد نه از فروپاشی.
◾️این صدا، صدای وفاداری در عین مطالبه‌گری است.
صدای نسلی که هم می‌اندیشد و هم می‌ایستد.
نسلی که در سوگ فرزندان این خاک، اشک می‌ریزد؛
اما پشت ایران و آرمان‌هایش را خالی نمی‌کند.

این نیز صدای دانشگاه است؛
صدایی ریشه‌دار، مسئول و ماندگار🖤