#یادداشت|
حکایت تجویزهای اقتصادی که بحران را عمیق‌تر میکند.🔸تعداد عظیمی اقتصاددان‌های ایرانی به‌طور کلی از نظریات
اقتصادی نئوکلاسیکی پیروی می‌کنند؛ اما این نظریات با شرایط اقتصادی کشور همخوانی ندارند.
🔹 همچنین بسیاری از این اقتصاددان‌ها به اصول اساسی نظریات متعارف هم توجه کافی ندارند؛ به همین دلیل
«راهکارهای پیشنهادی آنها، بحران را تشدید میکند» و صرفا بر اساس قاعده تقلید که از نسل اول روشنفکران اصلاح طلب به ارث برده اند که چیزی جز این تفکر نیست که باید سر تا پا غربی شد و هر نسخه ای که آنها برای خود پیچیده اند برای کشور ما و وضعیت ما نیز قابل استفاده است، این سیاست هارا اتخاذ کرده اند.( البته که حفظ منافع سرمایه داران نیز در اتخاذ این سیاست ها بی تاثیر نیست.)
📍 برای نمونه:
1️⃣
برای ناترازی! در بودجه و انرژی، راهکارهایی مانند «حذف ناگهانی یارانه‌ها» ارائه می‌دهند. اما به برقراری تعادل عمومی میان اجزای اقتصادی توجه ندارند.
2️⃣
برای کنترل تورم، راهکارهایی مثل کاهش حجم پول ارائه می‌دهند؛ اما به مسائل اساسی‌تری توجه نمی‌کنند، مثل اینکه دولت و مردم چقدر خرج می‌کنند، سطح پایین مصرف در کشور، رقابت در قیمت‌ها، و وضعیت بازارهای مالی. همچنین، عوامل تأثیرگذار بر سودآوری اقتصادی را هم نادیده می‌گیرند.
3️⃣
برای کنترل بازار ارز، پیشنهادهایی مثل کاهش نقدینگی و کنترل کسری بودجه می‌دهند، اما به مسائل عمیق‌تر توجه نمی‌کنند؛ از جمله اینکه ساختار مالی کشور چطور است، تقاضا برای ارز چقدر به تغییرات نرخ ارز وابسته است و رفتار اقتصادی مردم چه تأثیری روی این متغیرها دارد.
⛔️ جالب توجه اینکه حتی علم متعارف اقتصاد هم فرسنگ ها جلوتر از نوع ایرانی آن است. صرفا به عنوان یک مثال میتوان به صحبتهای
پرفسور گودهارت اشاره کرد که تأکید میکند و تشریح میکند که
جهان شمول بودن بحث نقدینگی- تورم اساسا بی معنا است.پ.ن: ریشه مشکلات این کشور هرگز تحریم ها نیست، بلکه نسخه هایی است که این اقتصاددان های به ظاهر اصلاح طلب غرب زده پیچیده اند. و در بطن بطن روابط اقتصادی این کشور رد پای این سیاست ها مشاهده می‌شود.
🆔️➡️
@Basij_NIT
