آنرا پایان جنگ اقتصادی مطرح و با پایان دفاع مقدس مقایسه کردند و نکته اساسی آن بود که اکثر کسانی که جام زهر قطعنامه را به امام (ره) تحمیل کردند یا خودشان یا فکرشان در این کار حاضر بوده و هست. البته کارشناسان پرکار و دانشجویان انقلابی با ایجاد حرکت عمومی جلویشان را گرفتند و از بلای مضاعفی که میخواستند به سر ملت بیاورند جلوگیری نمودند.


البته نیروی امید حقیقی که ناشی از روحیه جهادی و انقلابی ملت است همیشه و بر کلان حرکت انقلاب حاکم است و نشیب‌های راه هم دلیلی بزرگ برای انگیزش و جهش به سمت آرمان‌ها میگردد. ولی مهم گرفتن عبرت و شکل گیری تجربه‌های بزرگ برای ملت است و مهم فراموش نکردن وقایع و تصمیم گیری درست و انقلابی است که امید است ملت درباره آن در حال رسیدن به جمع بندی باشد.


اما موضوع تصمیم دولت و شورای عالی امنیت ملی در این مقطع فقط از جهت بیرون آمدن از لاک بی عملی و انفعال و در نسبت با همین دولت مورد حمایت است، ولی باید با چشمان باز و هوشیاری کامل در کنار آن قرار گرفت. خصوصا مدت‌های ۶۰ روزه و تهدیدات عملا هیچ که ظرف ۲۴ ساعت توسط اروپا رد میشود نیز مورد توجه است و روشن میسازد که وقت تدبیر دولت تدبیر رو به پایان است و اگر با نگاه بدبینانه منتج از تجربه بخواهیم نگاه کنیم فرصت سازی و فرار از پاسخگویی و استیضاح است.


در کنار این، ادعا‌های وقیحانه نبود اختیارات است، که توسط دولت مطرح میشود. باید خطاب به دولت گفت: حرفی که حتی در میان افراد سیاسی طرفدار شما مسخره میشود و به کلی غیر حقیقی است چه معنی دارد؟ یکسال است که شورای عالی هماهنگی قوا با دستور مقام معظم رهبری تشکیل شده و رئیس دولت، ریاست آن را برعهده دارد و به جز لوایح مربوط به FATF که میخواستید به وسیله شورا آن را تصویب کنید و روند قانونی را دور بزنید و نتوانستید؛ همه گونه اختیاری برای اصلاحات اقتصادی در آن داشتید و نکردید. حال چه شده که دم از کم بودن اختیارات میزنید؟! شما سی سال در رده‌های عالی نظام حضور داشتید و قانون اساسی، اختیارات رئیس جمهور و روال امور را میدانستید. پس چگونه هنگام انتخابات قسم جلاله خوردید که راه حل مشکلات نزد شماست؟ به نظر میرسد که بیش ار اختیار، شما توان اداره کشور را ندارید!

در پایان باز هم به نمایندگان گفتمان «اعتدال» و اندک دلبستگان به آنها، خاطر نشان میشود که دانشجوی انقلابی طبق فرمان رهبرش و به خاطر مردمش، در عرصه مطالبه گری با کسانی که بخواهند نقش دنباله دشمن را بازی کنند، مسامحه نمیکند. از این جهت صد باره، فریاد میزند که راه حل‌های زودبازده اقتصادی از جمله قرارداد‌های دوجانبه پولی با همسایگان و بستن مالیات بر خانه‌های خالی و سفته بازی، همچنین اصلاح ساختار بودجه و سامانه‌های استقرار شفافیت و... درکنار دوری مسئولین از زندگی اشرافی و باورشان به توانمندی ملی ... همچنان مورد مطالبه و فریاد است و جنبش دانشجویی هرجا و در هر موردی که ببیند مردم زیر فشارند و به راه حل‌های روشن حل مشکلات عمل نمیشود، ساکت نخواهد نشست و دولت پر اشکال باید بداند که اگر تغییری در این وضع ندهد بزودی فرصتش تمام و با تصمیم ملت تعییت تکلیف خواهد شد.


همچنین ضمن تشکر از ملت نجیب و قهرمان ایران به خاطر امید و تحمل مشکلات که با شرکت گسترده در راهپیمایی روز قدس آنرا نشان داد، خاطر نشان میکند: نشانه‌های امید به آینده درخشان ملت ایران از نقاط ضعف، بسیار بیشتر است و باید با هوشیاری بیشتر در بزنگاه‌های انتخاب و تصمیم، به حرکت به سمت جامعه اسلامی و سپس تمدن نوین اسلامی سرعت بخشیم.
«ادامه دارد»...