▪چگونه می‌توان درس اباعبدالله الحسین علیه السلام را که در اربعین ایشان قرار گرفته‌ایم فراموش کرد که سازش با یزیدیان را شایستۀ امت اسلام ندانستند و فرمودند: مثلی لا یبایع مثله؛ جمله‌ای که نه فقط یک موضع‌گیری مقطعی در سال ۶۱ هجری، بلکه یک فرمان تاریخی و ملاک ابدی برای تمامی عصرها و نسل‌هاست. اما دقیقاً در همین نقطه است که تاریخ، پرده از یک تحریف فراموش‌نشدنی برمی‌دارد؛ در همان روزگار نیز کسانی بودند که با ادعای حفظ مصلحت، حفظ جامعه اسلامی و پرهیز از هزینه‌تراشی، حرکت مبنایی و اصولی سیدالشهداء علیه السلام را خروج از مدار عقلانیت، بی‌توجهی به اقتضائات زمانه و تندروی می‌پنداشتند!

🔻واقعیت آن است که هیچ‌گاه نفهمیدند که اولا در منطق عاشورا و عقلانیتِ وحیانی، مقاومتِ مقتدرانه عین تدبیر و پاسداری از منافع حقیقی امت است؛ چرا که تجربه تاریخ ثابت کرده عقب‌نشینی در برابر مستکبران، هرگز به امنیت و رفاه نرسیده، بلکه دشمن را در تجاوز و زیاده‌خواهی جری‌تر ساخته است. ثانیا برچسبِ تندروی زدن به کسانی‌که راه حقیقی پیروزی را ایستادگی می‌دانند، فرار رو به جلو برای سرپوش گذاشتن بر شکست نسخه‌های خسارت‌بار اعتماد به دشمن است.

▫باید توجه داشت که تاریخ، صحنه تکرار رویارویی دو گفتمان است: گفتمان ایستادگی حسینی و گفتمان استکباری یزیدیان. تا زمانی که از راه حسین‌بن‌علی علیه السلام پیروی کنیم و تحت لواء هَیهاتَ مِنّا الذِّلَّه قدم برداریم، می توانیم طعم شیرین غلبه بر ددمنشان جهان را بچشیم و هرگاه از این مسیر خارج گردیم و در برابر دشمن سر خم کنیم؛ نتیجه‌ای جز خسارت محض نخواهد داشت.

والسلام علی من اتبع الهدی


#بسیج_دانشجویی_دانشگاه_فردوسی_مشهد

🇮🇷@basfum