● اقدام جدید پس از جنگ ۱۲ روزه: ارتباطات ماهواره‌ای (SATCOM) ژئواستیشنری نیروی هوافضای سپاه

• به نظر می‌رسد برخی پایگاه‌های نیروی هوافضای سپاه در حال تجهیز به دیش‌های بزرگ ارتباط ماهواره‌ای با قطری در حدود ۱۲ متر هستند. چنین ابعادی معمولاً برای ایستگاه‌های زمینی ثابت و راهبردی به کار می‌رود و با دیش‌های کوچک‌تر رایج که کاربردهای عمومی یا تجاری دارند متفاوت است. بزرگی این آنتن‌ها می‌تواند نشان‌دهنده نیاز به ارتباطی پایدار، پرظرفیت و با کیفیت سیگنال بالاتر باشد.

• دیش‌های ژئواستیشنری با قطر ۱۲ متر در مصارف نظامی معمولاً برای ایجاد لینک‌های ثابت و بلندمدت با ماهواره‌های مدار زمین‌ثابت (GEO؛ مدار زمین‌ثابت) به کار می‌روند. این سامانه‌ها قادرند سیگنال‌های پرقدرت و پایدار را دریافت و ارسال کنند و بستر ارتباطی با پهنای باند بالا، امن و مقاوم در برابر اختلال را برای مأموریت‌های راهبردی فراهم سازند.

• با توجه به اندازه و نوع این دیش‌ها، احتمال دارد این سامانه‌ها برای ارتباط با ماهواره‌های مدار ژئواستیشنری طراحی شده باشند؛ ماهواره‌هایی که در ارتفاع بسیار بالا قرار دارند و نسبت به زمین تقریباً ثابت دیده می‌شوند. ایران تاکنون ماهواره عملیاتی در مدار ژئواستیشنری نداشته، اما در مدار لئو (LEO؛ مدار نزدیک زمین) ماهواره‌های عملیاتی در اختیار داشته و از آن‌ها بهره‌برداری کرده است. بنابراین، استفاده از لینک ژئو الزاماً به معنای مالکیت ماهواره بومی نیست.

• در این چارچوب، این احتمال مطرح است که دسترسی مورد نظر از طریق اجاره ظرفیت ماهواره‌ای یا همکاری با یک کشور همسو تأمین شده باشد؛ برخی گمانه‌زنی‌ها نیز به نقش احتمالی روسیه یا چین اشاره دارند، هرچند این موضوع نیازمند شواهد قطعی‌تر است.

• کاربرد این دیش‌ها می‌تواند شامل ارتباطات فرماندهی و کنترل، تبادل داده‌های حساس، پشتیبانی عملیاتی و ایجاد مسیرهای پشتیبان در شرایط بحرانی باشد. با بهره‌گیری از روش‌های رمزگذاری و تکنیک‌های ضد‌اخلال نیز می‌توان مقاومت آن‌ها را در برابر جمینگ و اختلالات الکترونیکی افزایش داد.

• تاکنون دو دیش در حال ساخت مشاهده شده‌اند، اما ممکن است نمونه‌های بیشتری نیز وجود داشته باشند. با این حال، حتی یک دیش از این نوع برای پوشش کل ایران کافی است.

• به طور خلاصه، تجهیز پایگاه‌های نیروی هوافضای سپاه به دیش‌های ۱۲ متری ژئواستیشنری نشان‌دهنده تمرکز بر ایجاد یک شبکه ارتباطی ثابت، پرظرفیت و مقاوم برای مأموریت‌های راهبردی است؛ شبکه‌ای که حتی با یک ایستگاه نیز می‌تواند پوشش سراسری ایجاد کند و با تعدد دیش‌ها، پایداری و انعطاف‌پذیری بیشتری به دست آورد.

○ پست‌های مرتبط:
1 | 2

• @BasedIMINT •