درست یادمان است شب ولادت آقای ایران بود، شب ولادت شاه خراسان، ملجا درماندگان، پناه آهوان دلشکسته، شب ولادت پدری که در خانه اش به روی تمام مردم ایران باز است .
آن شب دل یک ملت در حرم، در گوشه گوشه صحن گوهرشاد، اسماعیل طلا، باب الجواد و بالا خیابان و کنار پنجره فولاد قدم میزد، دل همه مردم تنگ برای یک اذن دخول و آمدم ای شاه پناهم بده حرم شده بود...

اما انگار که حضرت دلش برای خادم قدیمی آستانش تنگ بود .

دقیقا همچنین شبی که تمام دلها راهی مشهد بود خبر سقوط بالگرد حامل رئیس جمهور، ایران را در برگرفت حالا دل ها نه تنها در حرم بلکه در دامن کوه های ورزقان به دنبال گم شده اش دلواپس و نگران میچرخید تاصبح که حاج آقا هارداسان، کاش ضامن آهو میرسید و باز ضامن پیدا شدنش میشد...

آن شب سخت صبح شد و بقول شاعر:
ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی است
گویی یک شب نبود بلکه هزار شب گذشت و صبح شد...
صبح شد و به طور ناگهانی پشت اسم رئیس جمهور عزیزمان به خط سرخ نستعلیق نوشتند: شهید.
انگار دعای ابراهیم که از خدا خواست : وجعل لی لسان صدق فی الآخرین؛ در حقش ادا شد که: و جعلنا لهم لسان صدق علیاً، ما نام و آوازه اش را بلند ساختیم... نامش بلند آوازه شد در تاریخ انقلاب در تاریخ ایران همچون امیرکبیر که آن پیر حکیم فرمود! یعنی بدانید شهید رئیسی الگو و معیار و میزان است و خدمت هم اگر میکنید امیرکبیرگونه و رئیسی مانند باشد
راه او راه جمعه های بی خواب باشد
راه او راه پروژه های افتتاحی
راه دعای کارگرهای کارخانه های احیایی
راه دیپلماسی عزت
راه سفر های تکراری شده روستایی
و راه شهادت در حین خدمت باشد!

و این راه ادامه دارد...

#خبری_در_راه_است
#بسیج_دانشجویی_دانشگاه_فردوسی_مشهد
🆔 @basfum