نسیمی که از میان شاخه‌های سبز می‌گذرد، گویی پچ‌پچ روح‌هایی‌ست که سال‌ها پیش در جست‌وجوی معنا، اینجا قدم زده‌اند.
در سکوت آمیخته به عطر خاک گلدان‌ها،
کارت هایی آکنده از واژه و زمان،
پشت هر کشو، روانی نهفته، دانشی ناپیدا…
گیاهان از دل خاک برخاسته‌اند،و انگار کتاب‌ها نیز، دوباره جوانه زده‌اند.
اینجا کتاب نمی‌خوانیم،روان را در آینهٔ برگ‌ها و واژه‌ها مرور می‌کنیم.
و چه نیکوست که روان‌شناسی را در دل بهار،
در تپش همین برگ‌ها بفهمیم ،نه فقط در کتاب‌ها.
بهار ۱۴۰۴
کد: 3⃣0⃣5⃣
Post #10096
621
- 👍 30
- 👎 24
- 🤩 4