بیانیه بسیج دانشجویی دانشگاه فردوسی مشهد به مناسبت ایام روز دانشجو
ایران، فقط تهران نیست!
روز دانشجو، یکی از اندک فرصت‌های باقی‌مانده برای ارتباط مستقیم دانشجویان با مسئولان، به عرصه‌ای نمادین تبدیل شده است که در آن حتی مسئولانی که تمام سال از فضای دانشگاهی گریزان‌اند، ناگزیر به حضور در جمع دانشگاهیان می‌شوند. در دولت‌های پیشین، از جمله دوران رئیس‌جمهور شهید، نیز این رویه مشاهده می‌شد؛ اما امروز این پرسش جدی مطرح است: آیا مسئولیت دولت، مجلس و قوه قضائیه صرفاً محدود به تهران است؟
فهرست اعضای کابینه و هیئت دولت را که نگاه می‌کنیم، اگر حتی دو قوه دیگر را کنار بگذاریم، به‌تنهایی می‌تواند نماینده‌ای شایسته برای تمامی دانشگاه‌های مراکز استان‌های کشور فراهم کند. بااین‌حال، شاهد آن هستیم که مسئولان ارشد کشور تصمیم گرفته‌اند روز دانشجو را فقط با پایتخت‌نشین‌ها سپری کنند. گاه یک مسئول در چندین دانشگاه شهر تهران حضور پیدا میکند یا یک دانشگاه شهر تهران میزبان چند مسئول است؛ اما اکثر دانشگاه‌های دیگر استان‌ها، به‌ویژه در شهرهای بزرگ و مهم، در دایره هدف دیدارهای مسئولان قرار نگرفته‌اند. آیا این تمرکز بر تهران و بی‌توجهی به سایر نقاط کشور، در تضاد با شعارهای رئیس‌جمهور محترم مبنی بر توجه به حاشیه‌ها به‌جای مرکز نیست؟
دانشگاه فردوسی مشهد، دانشگاهی با پیشینه‌ای غنی در میزبانی از مسئولان ارشد کشور است؛ اما علی‌رغم پیگیری‌های مکرر از سوی تشکل‌های دانشجویی این دانشگاه و دعوت ۱۵ تن از مسئولان و بیش از یک ماه پیگیری، هیچ‌یک از مسئولان سه قوه و هیئت دولت حاضر به حضور در آن نشدند. وضعیتی که در بسیاری دیگر از دانشگاه‌های کشور نیز با شدت بیشتری مشاهده می‌شود. این وضعیت ما را بر آن داشت که شاید توقعی نابجا داشته‌ایم و باید مجدداً، مانند پارسال، از دولت سیزدهم برای حضور در دانشگاه دعوت کنیم. به‌هرحال، آقایان مشغله‌های بسیاری دارند که حتی به‌اندازه نصف روز امکان خروج از پایتخت را ندارند.
آیا این رویه، بخشی از سیاست دیرینه سیاست‌زدایی از دانشگاه‌هاست؟ آیا قرار است دانشگاه‌ها، که همواره نقشی پیش‌گام در شکل‌دهی به جریان‌های فکری و اجتماعی داشته‌اند، به حاشیه رانده شوند؟ مسئولان باید پاسخگوی این رفتار و سیاست باشند، چراکه این نوع برخورد چیزی جز تقلیل نقش دانشگاه‌ها و تضعیف ارتباط واقعی میان مسئولان و مردم نخواهد بود؛ ایران، فقط تهران نیست!
همان‌طور که شهید جمهور عزیز فرمودند: «دانشگاه اتاق فکر و اندیشه‌ورزی دولت است.»؛ حال اگر دولت اتاق فکرش را از دست دهد، بر چه مبنای علمی تصمیم‌گیری خواهد کرد؟ این قطعاً نتیجه‌ای جز تکرار اشتباهات گذشته، ازدست‌رفتن خلاقیت در تصمیم‌گیری‌ها و مهم‌تر از همه، ازدست‌رفتن نیروی پیشران جامعه نخواهد داشت.
امیدواریم که این رفتار مبتنی بر این خطوط فکری نباشد و آقایان توضیحات بهتری در این مورد داشته باشند.
🆔
@basfum
