یکی از توانگران، بندهای را که در خُردی [کوچکی] پرورده بود و در بزرگی نیازموده، به شغلی بزرگ بگماشت. بنده در کار ناتوان بود و عیبها ظاهر گشت.
توانگر گفت: ای بنده، تو نه در خورِ این منصب بودی؛ مرا غرور پرورش با تو فریب داد.
هرکه در خُردی نیاموخت، در بزرگی سودی ندارد.
• گلستان سعدی
Post #2984
136
- ❤ 3