خدایا، تو مرا راه نمودی
و من بیهودگی را پیشه ساختم؛
پندم دادی و من سنگدلی ورزیدم،
عطایای نیک دادی
و من نافرمانی کردم؛
آن‌گاه چون آنچه مرا از آن
باز داشته بودی، به من شناساندی
و من بدان آگاه شدم،
آمرزش طلبیدم و تو مرا بخشودی.
سپس دوباره خود را به گناه آلودم
و تو پرده‌پوشی کردی.
پس حمد و ستایش تو را سزد ای معبود من.

🩶 امام سجاد علیه‌السلام
صحیفه سجادیه، دعای ۴۹