نگاهی به G3 در ایران

بخش پایانی

اسلحه G3 با تجهیزات جانبی مانند دوربین دید روزانه و شبانه به ایران وارد شد. به علت نوع طراحی G3 بصورت ذاتی سلاح بسیار معقولی برای استفاده به عنوان اسلحه تیرانداز منتخب DMR بود. از همین رو یکی از دوربین هایی که برای استفاده از G3 در این نقش وارد شد، دوربین Hensoldt FERO-Z24 بود.
این دوربین با لنز 24 میلی‌متری و بزرگنمایی 4× بصورت استاندارد برای خانواده G3 بود و روی mount مخصوص سوار می‌شد.

همچنین به منظور استفاده G3 در عملیات رزم شبانه ، دوربین FERO-Z51 به عنوان دوربین دید در شب مورد استفاده قرار گرفت. این دوربین نشانه‌روی مجهز به تقویت‌کننده تصویر بود یعنی به جای تاباندن نور IR به هدف، نور بسیار کم موجود در محیط را تقویت می‌کرد.
بعد از انقلاب نیز چند مورد اپتیک به منظور استفاده بر روی G3 توسط وزارت دفاع ایران عرضه شد. یکی از نمونه های آن NVS-700 بود که توسط گروه اپتیک صاایران عرضه شد.

همچنین G3 قابلیت استفاده از نارنجک تفنگی را داشت و برای آن یک نارنجک تفنگی 70 میلی‌متری با عنوان P-70-F از سوئیس خریداری شد و در ایران تولید شد. نمونه تولیدی ایران تحت عناوین 22A1 و SA-100 دیده شده است.

توسعه تولید G3 تا جایی پیش رفت که در ۱۹۹۱، گزارش‌هایی منتشر شد که ایران ۵۰٬۰۰۰ G3 به سودان صادر کرده است. واقعیت این است که برنامه G3 باعث شد ایران توان تولید سلاح سبک پیدا کند. تا قبل از آن مفهوم تولید سلاح در ایران به شکل صنتعی توسعه یابد و بسیاری از ماشین‌آلات قدیمی مربوط به پیش از جنگ جهانی دوم در تأسیسات تولید سلاح و مهمات ایران با ماشین‌آلات جدید جایگزین شود.
مقایس تولید G3 در ایران انقدر بزرگ بود که تنها 10 هزار قبضه وارداتی و نمونه آلمانی بود.

بصورت خلاصه میتوان بیان کرد : برنامه G3 ایران نه یک قرارداد خرید ؛ بلکه یک برنامه انتقال فناوری و ایجاد ظرفیت تولید تسلیحات بود که مذاکرات آن از ۱۹۶۵ آغاز شد و توافق اصلی آن در ۱۱ سپتامبر ۱۹۶۶ شکل گرفت. ایران در ابتدا خواهان مجوز تولید G3 و MG1، سلاح‌های اولیه برای آزمایش و کمک مالی برای راه‌اندازی تولید بود.

توافق ۱۹۶۶ شامل تولید تحت لیسانس G3/MG1، تجهیزات تولید، G3، MG1 و چند میلیون فشنگ بود. دولت آلمان هزینه تجهیزات تولید را تا سقف ۲۲ میلیون DM تقبل کرد و ایران نیز حدود ۲۳ میلیون DM از منابع خود در قرارداد با شرکت‌های آلمانی سرمایه‌گذاری کرد. Fritz Werner در فاصله ۱۹۶۶ تا ۱۹۶ تأسیسات تولید G3 را در ایران ایجاد کرد. خط تولید در انقلاب آسیب دید اما بازسازی شد و تولید ادامه پیدا کرد. در دهه ۱۹۹۰ G3 ساخت ایران در مقیاس بزرگ گزارش شده و تا اوایل دهه ۲۰۰۰ تولید G3 توسط وزارت دفاع مستند است.

L.t
@BallisticBrain