در سال ۱۹۶۷ ارتش آمریکا بر روی پلتفرم تفنگ گلنگدنی Winchester Model 70 پروژه‌ای تحت عنوان Silent Sniper System اجرا کرد.
هدف این پروژه شلیک با صدای پایین در مأموریت‌های ویژه بود. این پروژه بر روی ۶ قبضه سلاح آزمایش شد.

برای این منظور از مهمات کوتاه‌شدهٔ .458 Magnum استفاده شد که دارای گلولهٔ ۵۰۰ گرینی (حدود ۳۲ گرم) با پوشش فولادی (steel-jacketed) بود. سرعت دهانه گلوله برای زیر صوت (کمتر از حدود ۳۴۰ متر بر ثانیه) طراحی شده بود.
مرمی می‌توانست همچنان انرژی جنبشی بالایی (حدود ۱۰۰۰ تا ۱۶۰۰ ژول) را حفظ کند و برای نفوذ یا آسیب‌زایی در فواصل عملیاتی مناسب باشد.
همچنین لوله تغییر یافته بود و یک سرکوب کننده صدای یکپارچه نصب شده بود.

این سلاح تقریباً صدای شلیک بسیار پایینی داشت و بیشتر از ۱۰۰ متری قابل شنیدن نبود اما محدودیت بسیاری در برد داشت و استفاده از مرمی ۵۰۰ گرینی باعث می‌شد تا افت گلوله بالا باشد.

L.t
@BallisticBrain