پیاده‌نظام در میدان نبرد، پیاده‌نظام نه صرفاً به‌عنوان نیروی مبارز خط‌مقدم، بلکه به‌عنوان عنصر کلیدیِ مؤثر در تحقق اهداف راهبردی و عملیاتی قلمداد می‌شود.

در یک شرایط عملیاتی مناسب پیاده نظام توانایی پیشروی و تحرک ۲۰ تا ۳۰ کیلومتری را می‌تواند انجام دهد.
پیاده نظام در میدان نبرد دو نقطه قوت اساسی دارد :

اول اینکه دوام پذیری بسیار بالایی در میدان نبرد دارد. پیاده نظام می‌تواند در شرایط سخت و زمانی که پشتیبانی لجستیکی در محدودیت قرار دارد، تاب آوری خود را تا حدودی حفظ کرده.
عدم نیاز به سوخت، قطعات یدکی، تجهیزات تعمیراتییگان‌های پیاده فقط به آب، غذا و مهمات انفرادی نیاز دارند، درحالی‌ که یگان‌های مکانیزه و زرهی به حجم عظیمی از سوخت، روغن، قطعات و تیم تعمیر نیازمندند. برای مثال در یک عملیات مداوم ۳ روزه، یک گردان مکانیزه بیش از ۱۰ برابر یک گردان پیاده سوخت مصرف می‌کند.

دوم اینکه پیاده نظام قابلیت تجدید پذیری بسیار بالاتری نسبت به سایر رسته های دیگر دارد. نیروی انسانی قابل جایگزینیدر اغلب ارتش‌ها، آموزش سرباز پیاده‌نظام ساده‌تر، سریع‌تر و ارزان‌تر از آموزش خدمه زرهی یا اپراتورهای سیستم‌های پیچیده است.
به همین امر در صورت بروز تلفات ، عملیاتی نگه داشتن واحدهای پیاده به مراتب ساده تر از واحد های دیگر است.

L.t
@BallisticBrain