زینب بهرامی در ژاپن 🇮🇷

الان شنیدم زن عموم از دنیا رفته و امروز تشییعش بوده.
خانم مومن و خیلی خوب و زحمتکشی بود
خیلی ناراحتم قبل از فوتش ندیدمش
لطف کنید و اگر خواستید براش فاتحه ای بخونید
حاج خانم خدیجه بهرامی.

اگر نور وجود نداشت جهان چه شکلی بود؟

رنگها وجود نداشتن
گیاهان وجود نداشتن

غذاها چطور میشدن؟
هنر اصلا به وجود میومد؟
احتمالا اولین اختراع بشر بجای چرخ، چراغ بود.

اگر دانش آموز دارید ازشون بپرسید
و جالبترین نظراتشونو بنویسید.
دوست دارم ببینم از نظر اونها چقدر از جهان ما بدلیل وجود نور به وجود آمدن؟
شاید خنده دار باشه ولی گاهی به این فکر میکنم اگر فلان چیز نبود جهان چه شکلی بود مسیر تاریخ به کدوم سمت میرفت و بشر الان درگیر چی بود؟

درمورد بازیها
خب اینها بخشهایی از پایان نامه ها و مقالات مختلف بودن و مدت‌های طولانی روی طراحیشون فکر شده

مثلا بازی اول خیلی ساده و خلاصه بگم، یه قایق بود که وسط طوفان یه خانواده دارن باهاش فرار میکنن
پدربزرگ مادربزرگ پدر و مادر و سه فرزند

نحوه نشستن اینها در قایق و کنترل موتور
کنترل دما
کنترل آذوقه و تعادل قایق و اینا

بازی که من رفتم چیزی شبیه فیلم ارباب حلقه ها بود
باید برای رسیدن به هدف، پادشاه رو راضی میکردیم از طریق پختن غذای مورد علاقه اش با تعداد محدود مواد غذایی
و هرتیم مواد مختلف داشت و مجبور بود از اول یک سبک غذای خاص رو انتخاب کنن.
همه اینها درحالیکه دائم آنونس جدید میومد و قوانین عوض میشد (غیر قابل پیش بینی بودن و تغییرات مداوم)
یا محدودیت بیش از حد زیاد بود که فلان ترکیب ممنوعه فلان حرکت امتیاز منفی میگیره (یهو وسط مثبت میشد مثلاً)

و اینکه زمان محدود بود
قوانین و محدودیت و حواس‌پرتی زیاد،
زمان و ابزار محدود و اندک.

امروز یه جای خیلی عجیبی دعوت بودم:)

هفته پیش که تو کنفرانس مقاله مو ارائه دادم، یه استاد آلمانی اومد کارتش رو بهم داد گفت بهم ایمیل بده، تخصص تو یجورایی به کار ما میخوره بیا ببینیم میتونیم همکاری داشته باشیم یانه.
بعد گفت بعداظهر شنبه آخرین روز ورکشاپه تو همین دانشگاه خودمون،شام هم داریم و همه اساتید آلمانی و آمریکای لاتین میان.



امروز بعدازظهر رفتم،بدون اینکه ذره ای بدونم اینا کی هستن و دارن چکار میکنن😅
اولش رسیدم دیدم مثل مسابقات تلوزیونی یه تیم نشستن وسط دارن یه چیزایی مینویسن بعد یه مجری هی آنونس میده و اینا!
هیچی نفهمیدم
بعد یهو منو صداکردن گفتن بیا تو دور آخر تو هم جزو تیم:)


خلاصه شو بگم
یه نوع بازی نقش و مسابقه بود برای فهم مدیریت بحران در وضعیت تغییرات اقلیمی ومحیط زیست
خیلی جالب بود
آخرش صحبت از روشهای اجدادی برای مواجهه با بحران بود ومن روش خشک کردن موادغذایی، قنات و یخچالهای طبیعی در ایرانو توضیح دادم خیلی براشون جالب بود:)
تجربه خیلی غربی بود!ژاپنیها از این قرتی بازیا ندارن:)مدیریت بحران و پیشگیری و اینا براشون بیشتر مفاهیم مدیریتی و سیاستگذاریه تا انتقال تجربه از طریق بازی نقش و روایتگری.

سال اولی که اومدیم ژاپن تابستون بود و همزمان با شروع فصل بارنگی رسیدیم ژاپن

هی بارون میومد من هی گریه م میگرفت میگفتم خدایا چی میشه نصف اینو ببری سمت ایران:)

بعدا که دیدم همین بارون تابستونی جلوی رشد محصولات کشاورزی و تولید میوه هاشونو گرفته
فهمیدم نباید تو کار بزرگترا دخالت کنم😂

بعد از مدتها بارندگی و رطوبت کُشنده، بلاخره دوروزه که هوا خشک و آفتابیه الحمدلله
از دیروز به شوق آفتابی بودن هوا، یکسره لباس و کیف و کفش و ملافه شستم:))

امروزهی تو مغزم تکرار میشد که شاردن بارها در کتابش میگه: هوای ایران بسیار پاکیزه است و بسیاری از بیماریها و ناخوشیهایی که ما در اروپا داریم در ایران وجود ندارند!

آدم تا در هوای مرطوب و همیشه ابری زندگی نکنه نمیفهمه منظورش چیه

تمام لباسها و ملافه ها و رختخوابها بوی کهنه لاستیک بچه های دهه شصت میگیرن😅

ژاپن تابستانها بشدت بارانی و مرطوب و زمستانها خشکه.


این عکسو خیلی دوست دارم
لحظه صاف شدن هوا و پیدا شدن آبی آسمان از سمت شمال

یکی از بزرگارین معابد کیوتو
حدود ده تا ساختمان عظیم داره که هرکدام یدونه از این سالنها داره


این معبد، بودایی و متعلق به شاخه جودوشینشو هست

معابد از بیرون با چوبهای تیره ساخته شدن
زیارتگاه ها مال آئین شینتو هستن و نارنجی رنگن و دروازه زیاد داره

این جاموند😁