🟢 غَلفر 🟢
🔖 @BABOLIHAA
✍️ #سیده_سحر_حسینی ( فعال بابلی حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری)
1️⃣ #غلفر یکی از هنرهای کمتر شناخته‌شده در مازندران است؛ هنری که در بخش‌هایی از #بندپی بابل و مناطق همجوار رواج داشته و هنوز نمونه‌هایی از آن در میان مردم منطقه حفظ شده است.
2️⃣در این هنر، غنچه‌های خشک‌شده میخک را به شکل‌‌های مختلف به نخ می‌کشیدند و از آن زیورهایی مانند گردنبند درست می‌کردند. یکی از شناخته‌شده‌ترین این زیورها «قَلـفِر» یا «غَلفر» نام دارد؛ گردن‌بندی که در برخی نمونه‌ها، علاوه بر گل‌های میخک، با مهره‌های آبی‌رنگی به نام «میرکا»، عقیق، سکه‌های قدیمی، «چِشم بِلبِل» و عناصر تزئینی دیگر همراه می‌شده است.
3️⃣ برخی گردن‌بندها به شکل چندپر ساخته می‌شدند و در نمونه‌های تزئینی، تعداد زیادی گل میخک خشک‌شده در کنار هم قرار می‌گرفت. در گذشته، سکه‌های رایج یا حتی قطعات فلزی سوراخ‌شده را هم به آن اضافه می‌کردند و از این زیورها در مراسم شادی و هنگام رقص استفاده می‌شد. در میان گل‌های میخک، گاهی مهره‌های آبی‌رنگ قرار می‌دادند که در باور مردم برای دور ماندن از چشم‌زخم بود. در بعضی نمونه‌ها نیز سکه‌ای در انتهای گردنبند قرار می‌گرفت که در روایت‌های محلی، با آرزوی فراوانی و رونق زندگی ارتباط داشته است.
4️⃣بعضی کدبانوهای هنرمند نیز غنچه‌های میخک را کنار هم می‌تنیدند و از آن برای ساخت سنجاق سینه و تزئین جلیقه استفاده می‌کردند.
در روایت‌های محلی، غلفر با مراسم عروسی و آرزوی خوشبختی برای عروس پیوند داشته است.
میخک فقط به خاطر ظاهرش مورد توجه نبود. در روایت‌های محلی، بوی خوش آن نیز اهمیت داشت. در گذشته از میخک خشک‌شده به دلیل عطر خوش آن استفاده می‌کردند و آن را خوشایند و آرامش‌بخش می‌دانستند.
به این ترتیب، یک گیاه خوشبو از دل طبیعت وارد زندگی روزمره می‌شد؛ گاهی برای عطر و استفاده‌های سنتی، گاهی برای زیبایی و گاهی هم به شکل زیوری که حامل یک پیام عاطفی بود.
⭐️غلفر نمونه‌ای از همان میراث‌های ظریفی است که اگر ثبت و روایت نشوند، ممکن است تنها نامی از آن‌ها باقی بماند. حفظ چنین هنرهایی فقط به معنای حفظ یک شیوه ساخت زیور نیست؛ بلکه حفظ بخشی از حافظه فرهنگی مردم مازندران است.
چهارشنبه، ۱۵ مهر ۱۴۰۵.
کانال اطلاع‌رسانی #بابلی‌ها رسانه توسعه پایدار شهرستان #بابل
Post #124031
1.78K
- ❤ 12
- 🤩 2
- 😍 2