#امامزاده
پرده‌ی هشتم.

شهادت حضرت معصومه.

خبر کشته‌شدگانِ شیراز و هم‌چنین عده‌ای از امامزادگان در ساوه به حضرت معصومه سلام الله علیها رسید. هم‌چنین آثار مسمومیتی که از ساوه بر وی وارد شده بود، جسم او را ضعیف نموده بود و سرانجام در غم فراق برادر و اتفاقات ناگوار برای برادران و اقوام، فاطمه‌ی معصومه، دار فانی را وداع گفت. موسی ابن خزرج دستور داد او را غسل داده، کفن کردند و نماز بر او خوانده و در زمینی که متعلق به خودش بود، دفن کردند و اکنون مزار مقدس اوست. بر فراز قبرش سقفى از بوریا ساختند تا بالأخره زینب که دختر حضرت جواد(ع) بود، بر فراز قبر او قبه‌اى ساخت. حسین ابن محمد قمی می‌گوید: حسین بن على بن حسین بن موسی بن بابویه از محمّد بن حسن بن احمد بن ولید نقل می‌کند که وقتی فاطمه(س) از دنیا رفت، او را غسل داده، کفن کردند و بدن او را به قبرستان بابلان بردند و او را در سردابى گذاشتند که برایش حفر شده بود. قبیله‌ی سعد اختلاف کردند از این‌که چه کسی او را داخل سرداب گذارد؛ سپس همه قبول کردند که خادم پیرمردى از این قبیله به نام قادر، مباشر این کار شود. همین که از پى او فرستادند، دیدند دو سوار از طرف بیابان می‌آیند هر دو نقاب دارند، نزدیک جنازه که رسیدند، نماز خواندند بر او و وارد سرداب شدند و جنازه را در سرداب گذاشته، دفن کردند، بعد از سرداب خارج شده، بدون این‌که با کسى صحبت کنند، سوار شده رفتند! هیچ‌کس نفهمید آن‌ها که بودند. شاید بتوان گفت که آن دو نفر، حضرت امام رضا(ع) و امام جواد(ع) بوده‌اند.
- ادامه دارد.
- منابع: تحفة العالم نوشته سید جعفر آل بحر العلوم، بحار الانوار، تاریخ قم، الحیاة السیاسیة للإمام الرضا(ع).
- گِرد آورنده: پوریا روحنواز.