انتشار این نقشه در فضای مجازی با واکنش‌هایی همراه شده و برخی آن را نشانه‌ای از ادعای ارضی ترکیه نسبت به بخش‌هایی از کشورهای منطقه، از جمله ایران، دانسته‌اند. با این حال، توضیحات رسمی وزارت آموزش ترکیه نشان می‌دهد که منظور از «جهان تورک» در این آثار، یک مفهوم تاریخی، فرهنگی، زبانی و تمدنی است و لزوماً به معنای ترسیم مرزهای سیاسی یا ادعای مالکیت بر سرزمین کشورهای دیگر نیست.

در این روایت، اشتراکات زبانی، موسیقی، غذا، سنت‌ها، حماسه‌ها و میراث تاریخی جوامع تورک مورد توجه قرار گرفته است. همچنین در تدوین این آثار از نقشه معروف دیوان لغات‌الترک محمود کاشغری الهام گرفته شده و جغرافیای «جهان تورک» از آلتای تا آدریاتیک و از آناتولی و قفقاز تا ترکستان و سیبری دنبال شده است.

از این منظر، می‌توان «جهان تورک» را تا حدودی با مفهوم «ایران فرهنگی» مقایسه کرد؛ مفهومی که در آن مناطقی مانند افغانستان، تاجیکستان و بخش‌هایی از قفقاز به دلیل پیوندهای تاریخی، زبانی و تمدنی در حوزه تمدنی ایران قرار می‌گیرند، بدون اینکه این مفهوم به معنای ادعای حاکمیت سیاسی ایران بر این کشورها باشد.
اما این به معنای دقیق بودن نقشه منتشرشده نیست.

یکی از ایرادهای جدی این نقشه، نادیده گرفتن یا حذف بخش‌هایی از جغرافیای تاریخی و جمعیتی تورک داخل ایران است. برای نمونه، در مرکز ایران نیز جوامع تورک و تورک مهمی وجود دارند که در چنین تصویری به‌درستی بازتاب پیدا نکرده‌اند.

خلج‌ها نمونه مهمی از این موضوع هستند؛ جامعه‌ای تورک در مرکز ایران که زبان و پیشینه تاریخی آن از اهمیت ویژه‌ای در مطالعات زبان‌های تورکی برخوردار است. همچنین مناطق و شهرهایی در محدوده ساوه، قزوین، همدان و دیگر نقاط مرکزی و غربی ایران دارای جمعیت‌های تورک‌ یا سابقه حضور جوامع تورک هستند که در چنین نقشه‌ای نمی‌توان آنها را نادیده گرفت.

@aztabriz