اوایل سال ۱۳۶۱، روزی خانمی از همسایگان برای پرسیدن یک سوال به بنده تلفن کرد و گفت: آیا مصرف سیگار حلال است یا حرام؟
گفتم: مباح است، علت سوال شما چیست؟
آن خانم گفت:
من پسر جوانی دارم که سیگار می‌کشد و وقتی به او می‌گویم سیگار نکش، در پاسخ می‌گوید: اگر سیگار بد بود
آقای جعفری سیگار نمی‌کشید!
با شنیدن این سخن، انگار که دیوار زندگی، شکاف بردارد و ابدیت را نشان دهند، احساس عجیبی مرا فرا گرفت که: خدایا! این جوان به علت اینکه من سیگار می‌کشم، دست به چنین کاری می‌زند و از این بابت در پیشگاه تو نمی‌توانم جوابگو باشم.

به آن خانم گفتم:
طرف بنده به فرزند بگو: جعفری از امروز اقدام به ترک سیگار خواهد کرد.
لذا سریعاً تصمیم به ترک سیگار گرفتم و تا آبان ماه همان سال، به تدریج سیگار را برای همیشه کنار گذاشتم ..

خبرگزاری ایکنا، به نقل از علامه جعفری، سرگذشت و ایام، آراء و اندیشه‌ها

@aztabriz