Туган илебезнең гөрләп ага торган матур сулары, гөлле чәчәкләре, болыннары, аланнары, ашлык белән капланган кырлары, бай сулары, очы-кырые күренми торган караңгы, кара урманнарына мөһаҗәрәтебез кайткач та, анда калган мескин халкыбыз авыр саташулы йокыдан албасты пәрие басканнан котылган кебек булып уянган вакытында күзләре алдында элекке милләтчелек, элекке мәдәниятчелек, элекке динчелек үрнәкләре ялтырап торсын вә безнең милли юлыбыз аларның күзләрен чагылдырырлык булып ярылып ятсын!

Менә шул милли вазифаны үтәр өчен, үти белер өчен мөһаҗәрәтебезнең яше-карты, бае-ярлысы үзенең эше бу көнне үткәрү, алай-болай гаиләнең тормышын тәэмин итү белән генә тәмам була дип уйламаенча, ул үзенең туган иленнән алып чыккан бөтен барлыкка милли гореф-гадәтне, дин әхлагын, бөтен ганганәсен чит илдә туган, үсә торган баласына-чагасына бирергә тиеш вә аларны аңлы милләтче итеп җитештереп иленә тапшыруда иң зур милли бурыч икәнлекне аңларга тиешләр вә шул юлда кулдан килгән матдимәгънәви ярдәмне аямаска тиештер.

Гаяз Исхакый