Ә КАЗАН АЛЫНГАН

Саташып уяндым, куркудан,
Имештер зур Казан алынган.
Кан ага Казансу юлыннан,
Исәннәр барысы кол булган.

Куркудан уяндым,
Юрганны очырдым бер читкә,
Ә үзем читлектә,
Берүзем.

Читлектә тәрәзә уелган,
Челтәрләр эленеп куелган.
Йөгердем ыргылып
Тәрәзә янына,
Бер мизгел сузылды җеп булып.

Басылды кемнеңдер җанына
Шул чакта.
Челтәрне җыерып
Урамга күз аттым,
Ә Казан алынган.

Кол булган исәннәр
Хуҗалар булганнар,
Имештер.

Кайдадыр еракта
Кызарып таң ата,
Казаннан чит якта.
Читлеккә керергә омтыла
Канатлы тик телсез бер кошчык,
Дөньялар болганчык.

Без телле, канатсыз – читлектә,
Безне соң монда кем ишетә.

Ә Казан алынган,
Мә кошчык бер язу,
Оч әле читләргә, тапшыр бу хатымны,
Канатлы, теллегә ирештер...

Ә Казан алынган,
Ә Казан алынган,
Ә Казан алынган имештер.

Булат Ибраһимов