باگ نویس فعلی، کشاورز آیندهلعنت به تکنولوژی کور شدم تا این پدسگارو لحیم کردم وقتی میری خداتومن ماسفت میگیری میفهمی بجای P چنل، اشتباهی بهت nچنل دادن😩(خریدن دوباره جزو آپشن ها نیست)
درود بر ویپ درود بر ویپ کش ها دیدم ai گاو بازی در آورده و نمیشه N چنل رو حرکت زد که کار P چنل ازش بگیری برحسب اتفاق دیدم برد ویپ هایی که از اینور اونور کش میرفتم بخاطر باتریاشون، یه ماسفت داره که بکارم میاد فعلا بخور نمیری باهاش طی میکنم تا پول جور بشه یه آمپر بالا بگیرم🗿
ادما وقتی نیازهاشون براورده نمیشه شروع میکنن به رویاپردازی و آرزو‌کردن و فانتزی ساختن تا بتونن خودشونو از رنج این موضوع نجات بدن. و از اونجایی که این رویاپردازی‌ها اغلب اوقات از واقعیت دوره، وقتی اون تخیلات توانشونو برای زیستن درون روان فرد از دست میدن، اون زمان سیلی واقعیت محکم تو گوش آدم زده میشه و باز هم اون آدم همون آدم قبل از این فانتزی‌ها میشه منتها با تجربه رنج و ناکامی عمیق و شدیدتر.
باگ نویس فعلی، کشاورز آیندههروقت همسایه های ما یه کار بیسیک مثل اروم بستن در خونشون و نکوبیدنش رو یاد گرفتن اونموقع میشه انتظار داشت ایران و ایرانی درست میشه
فک کنم یکیشون تو چنلمه درو یجور کوبید کل بلوک لرزید
شاید مشکل از همین‌جا شروع میشه که فکر می‌کنیم زندگی باید همیشه اتفاق مهمی برای تعریف کردن داشته باشه. اما بخش زیادی از زندگی، همین روزهاییه که هیچ داستان بزرگی ندارن.
فهمیدم چیزی که دیروز برات قابل‌هضم بود و امروز اشکت رو درمیاره، دیروز هم برات عذاب‌آور بود؛ ولی خب آدم‌ها هرروز با ظرفیت جدیدی از خواب بیدار می‌شن و امروز روزِ قابل‌هضمِ تو نبود.
با 