مولانا حسودانه میپرسد:
جانِ جهان! دوش کجا بودهای؟
بعد خودش را دلداری میدهد :
در دل ما بودهای
بعد سعی میکند دلِ محبوب را نرم کند :
«آه که من دوش چهسان بودهام!»
و باز حسادت هجوم میآورد:
«آه که تو دوش که را بودهای!»
و دوباره خودش را دلداری میدهد:
«در آغوش قبا بودهای»😍♥️🫶🦋
Post #248356
56
- ❤ 3
- 🙏 1