#گزارش_روز
اکبری علیه ظریف؛ آرشیو علیه تحریف/ دشمنی‌ای که به شباهت تبدیل می‌کنند

برای متهم‌کردن محمدجواد ظریف، نام مردی را کنار او می‌گذارند که فهم امنیتی‌اش را تخطئه می‌کرد، سخنرانی‌اش را خیال‌پردازی می‌خواند و به روایت مجید تفرشی، بر بازجویی از او اصرار داشت و بازخوانی همین سابقه، تصویری متفاوت از شباهت‌سازی امروز به دست می‌دهد.

برای تخریب ظریف، حتی دشمنی با او را هم به شباهت با او تبدیل می‌کنند و مردی که وزیر خارجه ایران را متهم به نفهمیدن واقعیت‌های امنیتی می‌کرد، امروز در جایگاه همفکر همان وزیر نشانده می‌شود؛ جمله‌هایش حذف می‌شود و نامش باقی می‌ماند؛ علیرضا اکبری، فردی که به اتهام جاسوسی برای بریتانیا اعدام شد.

اتفاقاً عمد دارند و نامی با بار سنگین امنیتی را کنار نام یک مخالف سیاسی می‌گذارند پیش از ارائه هر سندی، ذهن مخاطب را به سمت اتهام هدایت کرد.
این همان نقطه‌ای است که نقد سیاسی به تخریب اعتبار تبدیل می‌شود و به‌جای پاسخ به استدلال محمدجواد ظریف درباره مذاکره، امنیت و بازدارندگی، گفته می‌شود اکبری هم همین حرف‌ها را می‌زد. اما نوشته‌های خود اکبری چه می‌گویند؟ آیا او مدافع نگاه ظریف بود، یا از منتقدانی که توان کارشناسی، تشخیص سیاسی و کارنامه مذاکراتی او را هدف می‌گرفتند؟ پاسخ را باید در سابقه‌ای جست‌وجو کرد که از این شباهت‌سازی کنار گذاشته می‌شود؛ سابقه‌ای که موضوعش فقط اختلاف درباره برجام نیست، بلکه حمله مستقیم به شخص ظریف و صلاحیت او برای اداره سیاست خارجی است.

اکبری؛ از ساختار دفاعی تا حضور در رسانه‌ها

علیرضا اکبری از چهره‌های دارای سابقه فعالیت در ساختار نظامی و دفاعی جمهوری اسلامی بود. او در دوران جنگ ایران و عراق در سپاه حضور داشت و از همان سال‌ها با علی شمخانی ارتباط نزدیک پیدا کرده بود. در سوابق منتشرشده از او، مسئولیت در سازمان نظامی اجرای قطعنامه ۵۹۸ و پیگیری امور مرتبط با پایان جنگ نیز ذکر شده است؛ تجربه‌ای که بعدها در مصاحبه‌هایش بارها به آن استناد می‌کرد.

در دوره وزارت شمخانی در دولت محمد خاتمی، اکبری در وزارت دفاع مسئولیت داشت. رسانه‌های متعددی، از جمله در مصاحبه‌های پیش از بازداشت، او را معاون پیشین وزیر دفاع یا مسئول امور بین‌الملل معرفی کرده‌اند و با این‌حال، وزارت دفاع پس از اعلام اعدام او (به جرم جاسوسی)، عنوان معاونت را تکذیب کرد و اعلام کرد که آخرین سمتش پیش از بازنشستگی در سال ۱۳۸۱، ریاست دفتر مطالعات دفاعی بوده است. این اختلاف در روایت سمت اداری، بخشی از ابهام‌های موجود درباره سابقه اوست.

اکبری پس از خروج از مسئولیت دولتی، به فعالیت‌های پژوهشی و تجاری روی آورد و با عنوان بنیان‌گذار یا رئیس مؤسسه پژوهش‌های راهبردی «تصمیم» در رسانه‌ها ظاهر می‌شد. درباره پرونده هسته‌ای، روابط ایران و غرب، سیاست منطقه‌ای و مسائل دفاعی مصاحبه می‌کرد و در نوشته‌هایش از ادبیات راهبردی و امنیتی استفاده می‌کرد. نزدیکی به شمخانی و سابقه حضور در وزارت دفاع نیز به سخنان او وزن و موقعیت می‌داد.

او مدتی در بریتانیا اقامت داشت و تابعیت این کشور را گرفت و در سال ۱۳۹۸ بازداشت شد و خبر اجرای حکم اعدامش در ۲۴ دی ۱۴۰۱ اعلام شد. دستگاه قضایی ایران او را به انتقال اطلاعات حساس به سرویس اطلاعات خارجی بریتانیا متهم کرد؛ اکبری در فایل صوتی منتشرشده از زندان، اتهامات را رد کرد و گفت اعترافاتش زیر شکنجه گرفته شده است. چند ماه بعد نیز نیویورک‌تایمز، به نقل از منابع اطلاعاتی، گزارشی درباره همکاری او با بریتانیا منتشر کرد.

اما برای بررسی رابطه سیاسی اکبری و ظریف، لازم نیست همه اختلاف‌های پرونده قضایی او حل شود. نوشته‌ها و مصاحبه‌های پیش از بازداشت، مستقلاً نشان می‌دهند که او چگونه درباره ظریف سخن می‌گفت...

ادامه مطلب:
https://avash.ir/n/WqX
◽️ @Avash_media ◽️ avash.ir ◽️