"Cóż my winni że kochać nie możem
Gdy się wszystko tak płaszczy i karli
My dla ziemskich rozkoszy umarli
Żyjmy zemstą i święćmy ją nożem"

W hołdzie dla cichych bohaterów- egzekutorów Powstania Styczniowego, których noże spadały jak grom z nieba na carskich urzędników, oficerów i konfidentów. Radykalizm były ich domeną, terror drogą do celu. Warszawska ulica układała o nich wiersze, carski aparat terroru bał się jak ognia. Chwała Sztyletnikom!

AN x Arditi Art