🔷 هستی به عنوان یک دستگاه انعکاسی در اندیشه مولانا
نسبت اثرگذاری و اثرپذیری انسان در دایره هستی و در طول زندگی همواره یکی از مباحث جذاب حوزه انسان شناسی و هستی شناسی بوده است. چنانچه همزمان انسان را در هستی و هستی را در انسان فرض بگیریم، پای روانشناسی نیز به این بحث باز می شود. درواقع انسان با تفکر، نگرش و رفتار خود، جلوه خاص خود از هستی را می سازد و همواره آن جلوه را در پیش نظر خواهد داشت. درواقع انسانی که نگاه امنی نسبت به پیرامون خود ندارد، همواره از پیش زمینه آن را دارد که سرنخ های ناامنی و یا آسیب رسانی را در پیرامون خود جستجو و کشف کند. بنابراین موجی که در هستی ایجاد می کنیم، بدون تردید اثر آن به خود ما بازگشت خواهد داشت. مولانا در دفتر اول خود به خوبی این مساله را بیان می کند و قائل به این موضوع است که هر اندیشه ای که از خیر و شر در وجود ما شکل گیرد همگی به سمت ما بازخواهد گشت. در جای دیگری مولانا اشاره دارد که

خوب خوبی را کند جذب این بِدان
طیبات و طیبین بر وی بخوان
در جهان هر چیز، چیزی جذب کرد
گرم،گرمی را کشید و سرد، سرد
تلخ با تلخان یقین ملحق شود
کی دم باطل قرین حق شود
او جمیل است و محب لجمال
کی جوان نو گزیند پیره زال؟!
ناریان ، مر ناریان را جاذیند
نوریان مر نوریان را طالبند

بنابراین هر آنچیزی که برای تعالی وجودمان کشت میکنیم، نتیجه ای متناسب با آن را درو خواهیم کرد و بالعکس. و این یعنی مسئولیت در قبال آنچه که برایمان رقم میخورد؛ یا بهتر است بگوئیم رقم میزنیم....

برای مطالعه مطالب روانشناختی صفحه مرکز مشاوره در تلگرام و اینستاگرام به نشانی زیر مراجعه کنید.

🔷️ مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
Instagram:@aut_counseling

Telegram: @autcc