رفتم، در حالی که تموم وجودم میخواست بمونه

پشت سرم رو نگاه نکردم، چون میدونستم اگر فقط یه بار دیگه چشماش رو ببینم، تموم تصمیمی که برای رفتن گرفته بودم فرو میریخت و شاید هیچ‌ وقت نفهمد که من با قلبی پر از عشق ترکش کردم، نه با قلبی خالی.

پارک جونسونگ ( صفحه ی اول از دفترچه خاطرات آبی )