گزارش جلسه دوم مغز اجتماعی چگونه جهان را تغییر می دهد
در این جلسه، تمرکز از ذهن ناظر به خودِ مسئله منتقل شد. فهمیدیم که ما واقعیت را خام نمی‌بینیم؛ مغز با قاب‌بندی ذهنی بخشی را ساده، بخشی را برجسته و بخشی را حذف می‌کند و یک مدل ذهنی می‌سازد. هرچه این مدل به واقعیت نزدیک‌تر باشد، مداخله اثربخش‌تر است.
یک مسئله واحد می‌تواند تعاریف و راه‌حل‌های متفاوتی داشته باشد؛ مثلاً کولبری از لنز امنیتی، اقتصادی، فردی یا تاب‌آوری اجتماعی، مسئله‌های متفاوتی دیده می‌شود. مسائل همه از یک جنس نیستند: برخی شفاف و روشن، برخی پیچیده قابل تحلیل،برخی پیچیده غیرقابل تحلیل و مابقی آن آشوب‌ناک هستند.
مسائل اجتماعی پیچیده از نوع «بدخیم» هستند؛ تعریف ثابت، مرز مشخص و راه‌حل نهایی ندارند و در طول زمان تغییر می‌کنند. تفکر طراحی با رویکرد «با مردم» به جای «برای مردم»، مشارکت ذی‌نفعان، آزمایش ایده‌ها در مقیاس کوچک و یادگیری از فیدبک، رویکردی مناسب برای این مسائل است. تفکر طراحی زمانی به کار می‌آید که مسئله انسان محور باشد، راه‌حل روشن نباشد، پیچیدگی تعامل‌ها زیاد باشد .