به یاد مولانا؛ آنگاه که دانش به شور بدل شد.

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، یکی از بلندترین قله‌های شعر و عرفان فارسی، تنها شاعرِ عشق و شوریدگی نیست؛ اندیشه‌ورزی است که در آثارش، دانش دینی، حکمت، عرفان و زبان شاعرانه در هم می‌آمیزد.
او سال‌ها در جایگاه فقیه و مدرس زیست؛ اما دیدار با شمس تبریزی، مسیر زندگی و زبان او را دگرگون کرد. شمس برای مولاناحضوری بود که جهانِ آشنای او را برهم زد و از دل آن، مولانایی دیگر سر برآورد؛ مولانایی که در غزل‌هایش، عقل در آستانه‌ی عشق می‌ایستد، کلمات از قرارِ معمول خود خارج می‌شوند و شعر، به تجربه‌ای زنده از جست‌وجوی حقیقت بدل می‌شود.

او عرفان را فقط نیندیشید، زیست و سرود.
و آن‌گاه که زبان از گفتن بازمی‌مانَد، سماع آغاز می‌شود؛ چرخشی بی‌قرار به سوی حقیقت. چنان‌که گویی شاعر، دیگر در پیِ وصف عشق نیست، بلکه خود در آتش آن ایستاده است.
بزرگداشت مولانا، بزرگداشت شاعری است که مرز میان دانستن و زیستن، میان اندیشه و عشق، را درنوردید.

🌿 روز بزرگداشت مولانا گرامی باد.

#کانون_شعر_و_ادب
#شعر_فارسی
#مولانا
#جلال_الدین_محمد_بلخی
#شمس_تبریزی
🔹کانون شعر و ادب دانشگاه علامه طباطبایی