شعری زیبا تقدیم به همه زنان این سرزمین :

به من نگو که:« عزیزم چه صبح زیبایی ست»

تویی که بی خبری در دلم چه بلوایی ست

چه کرده ای که تو را خوانده اند مجنون و

زبان به طعنه گشودند:« این چه لیلایی ست؟! »

مرا رها کن و بگذار تا خودم باشم

زنی که بی رژ لب هم زنی تماشایی ست

زنی که صورت معمولی اش سبب نشده

گمان کنند که او مستحق تنهایی ست

به آب می زنم امشب به عشق مردی که

هنوز هم ته قلبش برای من جایی ست

به آب می زنم و آنچه صبح فردا موج

می آورد لب ساحل، پری دریایی ست...

#مه_زاد_رازی

@attachment