نادرشاه و پاداش جانسپاری سربازش
#افشاریان
#ایرانشناسی
#پژوهشگاه_ایرانشناسی

«در همین سفر بود که یک کار ستمگرانه بزرگی از او سر زد که آن خود به تنهایی کافی است که او را در نظر آیندگان منفور نماید: چون در هنگام حمله در یک گردنه شخص پادشاه در معرض خطر خطیری واقع شده بود و تیر از هر سوی به سمت او می بارید، یکی از سرداران بدان سوی شتافت و برای حمایت او خود را کمی بالاتر از آن جانب که خطر بیشتر بود قرار داد. پس از بازگشت، نادرشاه او را فراخواند . سردار مزبور به امید پاداشی که در خور فداکاری او باشد شرفیاب حضور شد. شاه از او پرسید: چرا خود را در پیش من جای دادی؟ آن مرد در پاسخ گفت: برای آنکه جان خود را فدا نمایم تا زندگی شاهنشاه در مقام خطر نیفتد‌. نادرشاه خشمگین گردید و گفت: آیا تو مرا مرد ناتوانی می پنداری؟ آن گاه فرمود که او را در حال خفه کنند. دستور پادشاه اجرا شد‌. ولی جوانمردی نیز همان پاداش را یافت که بی غیرتی و خیانت را در خور بود.»

📚بن مایه: بازن. نامه‌های طبیب نادرشاه. نوشته پادری بازن پزشک فرانسوی نادرشاه، ترجمهٔ علی‌اصغر حریری و بکوشش بدرالدین یغمائی. تهران: آبی. سال ۱۳۶۵، برگه ۲۰
@atorabanorg