✅ ماده  به فضا زمان واکنش نشان می‌دهد و  به آن می‌گوید چگونه انحنا پیدا کند.

(در یک قیاس رایج، بافت فضازمان مانند پهنه مسطح یک تشک است و یک جسم عظیم مانند یک ستاره، مانند یک توپ بولینگ است که روی آن قرار دارد.
وزن توپ بولینگ، تشک را فشرده کرده و یک گودی ایجاد می‌کند.
در واقع، ماده به فضازمان می‌گوید که چگونه انحنا پیدا کند.)

در مقابل،
✅فضا بر ماده تأثیر می‌گذارد و به آن می‌گوید چگونه حرکت کند.

(در این قیاس، یک سیاره، مانند یک توپ کوچکتر است.
اگر این توپ کوچکتر به اندازه کافی نزدیک به توپ بولینگ بغلتد، مسیر آن توسط گودی تشک تغییر خواهد کرد
و در این حالت فضازمان به ماده می‌گوید که چگونه حرکت کند.)


❌اما نسبیت عام یک نقص مهلک دارد.

✅به همین دلیل
دانشمندان به یک نظریه جدید نیاز دارند.

❓چرا؟
✅وجود سیاه چاله

🖍 وقتی یک ستاره می‌میرد و فرو می‌ریزد،
جرم آن در یک نقطه‌ی فوق‌العاده چگال، متمرکز می‌شود.
گودی تشک به یک فرورفتگی عمیق تبدیل می‌شود
، فرورفتگی‌ای که اساساً تمام سطح را می‌شکافد.
فیزیکدانان این چیدمان را سیاه‌چاله می‌نامند.

اگر توپی به چنین شکافی برسد، دیگر توسط پارچه هدایت نمی‌شود و این قیاس از بین می‌رود.

دانشمندان برای درک این موضوع و سایر موقعیت‌های مشابه و شدید، به یک نظریه جدید نیاز دارند.

❓چه راه حلی به ذهن دانشمندان رسیده؟

✅در اواخر دهه ۱۹۹۰، فیزیکدانادریافتند که اگر فضازمان را به عنوان مجموعه‌ای از ذرات کاملاً کوانتومی تصور کنند،
در اصل می‌توانند یک سیاه‌چاله (شکاف و همه موارد مربوط به آن) را به روشی کاملاً جدید توصیف کنند.

🖍نظریه‌پردازان چند دهه گذشته را صرف تلاش برای درک چگونگی عملکرد فضازمان ساخته شده از چنین ذرات کوانتومی کرده‌ و  پیشرفت‌هایی نیز داشته‌اند.

آنها دریافته‌اند که :
درهم‌ تنیدگی بین ذرات، ساختار فضازمان را ایجاد می‌کند و محیطی را ایجاد می‌کند که ماده می‌تواند در آن حرکت کند .


🖍در مدل‌های آنها، ماده به فضا نمی‌گفت که چگونه انحنا پیدا کند.

🖍توپ بولینگ بدون ایجاد هیچ فرورفتگی روی تشک قرار داشت.

تا به حال فیزیکدانانی از جمله چارلز کائو (Charles Cao) در دانشگاه ویرجینیا تک (Virginia Tech)، اخیراً نشان‌ داده‌اند که چگونه ذرات کوانتومی می‌توانند به فضازمان، خاصیت خمیدگی بدهند. در تعداد انگشت‌شماری از کارهای اخیر، چندین تیم، یک ویژگی کوانتومی را شناسایی کرده‌اند که کائو آن را نرم‌کننده پارچه در فضا می‌نامد. این ویژگی، معیاری از کوانتومی بودن است که جادو (magic) نامیده می‌شود. 



منبع:
دیپ لوک

@atomicphysicsss
⚛ کانال تخصصی فیزیک اتمی