پایان ماتریکس:
اثبات ریاضی ثابت کرد جهان ما، یک شبیه‌سازی نیست!


دکتر میر فیضال (Mir Faizal)، استاد دانشکده علوم دانشگاه بریتیش کلمبیا،
به همراه همکاران بین‌المللی خود از جمله فیزیکدان مشهور دکتر لارنس ام. کراوس
(Lawrence M. Krauss)
نشان داده‌اند که ماهیت بنیادی واقعیت به گونه‌ای عمل می‌کند که هیچ رایانه‌ای قادر به شبیه‌سازی آن نیست.
یافته‌های آنان که در نشریه کاربردهای هولوگرافی در فیزیک
(Journal of Holography Applications in Physics)

منتشر شده، فراتر از رد فرضیه‌ای چون ماتریکس است.
آن‌ها اثبات کرده‌اند که جهان بر پایه نوعی فهم بنا شده که فراتر از دسترس هر الگوریتمی است.

تیم پژوهشی نشان داده که حتی بنیان اطلاعات‌محور نیز نمی‌تواند واقعیت را صرفاً با محاسبه توصیف کند.
آن‌ها از قضایای قدرتمند ریاضیاتی مانند قضیه ناتمامیت گودل استفاده کردند تا اثبات کنند که توصیف کامل و سازگار از همه چیز نیازمند چیزی است که آن را فهم غیرالگوریتمی می‌نامند.

برای درک بهتر این مسئله باید توجه داشته باشیم که رایانه‌ها دستورالعمل‌ها را، هر چقدر پیچیده، گام‌به‌گام دنبال می‌کنند؛
اما برخی حقایق، تنها از طریق فهمی غیرالگوریتمی قابل درک‌اند،
یعنی فهمی که از هیچ دنباله‌ی منطقی و گام‌به‌گامی ناشی نمی‌شود.
این «حقایق گودلی» واقعی‌اند، اما از طریق محاسبه قابل اثبات نیستند.
مثالی ساده: جمله «این گزاره درست است، ولی قابل اثبات نیست.» اگر قابل اثبات باشد، نادرست است و منطق ناسازگار می‌شود. اگر قابل اثبات نباشد، درست است، اما هر سامانه‌ای که بخواهد آن را اثبات کند، ناقص خواهد بود.

دکتر فیضال توضیح می‌دهد:

ما نشان داده‌ایم که توصیف همه جنبه‌های واقعیت فیزیکی با نظریه‌ای محاسباتی از گرانش کوانتومی غیرممکن است. بنابراین، هیچ نظریه کامل و سازگاری از همه چیز نمی‌تواند صرفاً از محاسبه مشتق شود. بلکه نیازمند فهمی غیرالگوریتمی است که بنیادی‌تر از قوانین محاسباتی گرانش کوانتومی و در نتیجه بنیادی‌تر از خود فضازمان است.

منبع: دیپ لوک

Journal of Holography Applications in Physics


🆔 @atomicphysicsss
⚛ کانال تخصصی فیزیک اتمی