سلامت روان با شنیدن تجربه‌ زیسته و مشارکت در تصمیم‌گیری‌ها محقق می‌شود

✍امیرحسین جلالی ندوشن
روان‌پزشک و سخنگوی انجمن علمی روان‌پزشکان ایران

▪️اهمیت «تجربه زیسته» در سلامت روان در سال‌های اخیر فقط به معنای بیشتر شنیدن روایت بیماران نیست؛ تغییر مهم‌تر، تغییر جایگاه معرفتی افراد دارای تجربه زیسته است.

▫️فردی که اختلال روان‌پزشکی، بستری، درمان، انگ، اجبار یا فرایند بهبودی را از سر گذرانده، اکنون و در پارادایم تغییر یافته‌ جهانی، صرفاً «موضوع یا ابژه‌ی» درمان یا پژوهش تلقی نمی‌شود؛ تجربه‌ی او می‌تواند‌و به نوعی باید نوعی دانش- در کنار دانش بالینی و پژوهشی- تلقی شود.

▫️در مداخلات سلامت روان، این تحول به حرکت از مدل «خدمت برای بیمار» به سمت طراحی و ارائه خدمت با مشارکت او انجامیده است. مفهوم تولید مشترک (Co-production) دقیقاً بر همین اساس شکل گرفته است. یعنی افراد دارای تجربه‌ی زیسته می‌توانند در طراحی خدمات، تعیین اولویت‌ها، آموزش کارکنان، ارزیابی کیفیت و ارائه حمایت همتا (Peer Support) نقش داشته باشند. 

🔻متن کامل این یادداشت را از اینجا بخوانید.

📢@atiye_online