با توجّه به متون دینی، در اینکه اثرگذاری عنصر (تلقین) نیز در دین اسلام، مدّ نظر شارع مقدّس بوده، شکّی نیست؛ امّا این بدان معنا نیست که عملکرد امور دینی مثل (دعا)، تنها و تنها مبتنی بر (تلقین) می باشند.

در اینکه (تلقین)، اثر مهمّی در ضمیر ناخودآگاه انسان دارد حرفی نیست، امّا در خلاصه نمودن اثر این دستورات، به همین عنصر روانی، جای حرف فراوان است؛ که ذیلاً به برخی از آنها پرداخته می شود.